از روزهایی که صدای مردم تنها از رادیوی دستی شنیده می‌شد تا امروز که اخبار با یک لمس در جهان منتشر می‌شود، "کورش حاجی‌پور" جانباز بختیاری و پیشکسوت پهنه رسانه، با همه سختی‌ها و بی‌امکاناتی‌ها، در مسیر روایت حقیقت ایستاده است.

  گفت‌وگوی خبرنگار ما با "حاجی پور"، روایتی است از عشق، ایثار و تعهد به مردم.

 کورش حاجی‌پور، جانباز دفاع مقدس و از چهره‌های با پیشینه رسانه‌ای شهرستان شوشتر، از سال ۱۳۶۴ در حرفه خبرنگاری فعالیت می‌کند؛ زمانی‌که از اینترنت، فضای مجازی یا حتا رسانه‌های دیجیتال خبری نبود. او کار خود را از شهرستان لالی، در دل کوه‌های زاگرس آغاز کرد؛ جایی که خبرنگاری، تنها با قلم و کاغذ معنا می‌شد و ارتباط با مرکز استان یا کشور، گاهی روزها به طول می‌انجامید.

 او می‌گوید: ما خبرنگار بودیم، اما خیلی چیزها نداشتیم؛ نه دوربین دیجیتال بود، نه اینترنت. فقط صدای مردم، صداقت و یک دفترچه‌ی یادداشت… اما آنچه داشتیم، عشق بود. عشقی که هنوز هم در من زنده است.

 کورش حاجی‌پور که سال‌ها در کنار رزمندگان اسلام در جبهه‌های جنگ حضور داشته و بخشی از جسم و جان خود را در راه دفاع از وطن گذاشته، پس از بازگشت از جبهه‌ها، در مسیر روشنگری و آگاهی‌بخشی به جامعه قدم گذاشت. او سال‌ها در شهرستان لالی با کمترین امکانات، صدای مردم بود، پس از چند سال فعالیت به شوشتر آمد تا فعالیت‌های رسانه‌ای خود را گسترش دهد.

او با اشاره به تحولات رسانه‌ای در سال‌های اخیر می گوید: امروز خبرنگاری ساده‌تر شده اما مسوولیت آن سنگین‌تر. ما باید صدای مردم باشیم نه پژواک شایعات. خبرنگار مسوولیت دارد، نه تنها در برابر حقیقت، بلکه در برابر آینده.

حاجی‌پور، در کنار تمام مشکل ها و سختی‌هایی که بر اثر جانبازی با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، هنوز با شوقی وصف‌ناشدنی در میدان رسانه حضور دارد و باور دارد خبرنگار باید تا آخرین نفس، پرچم آگاهی را برافراشته نگاه دارد.

او در پایان گفت‌وگو، پیامی برای نسل جدید خبرنگاران دارد: باید برای مردم بنویسید، نه برای لایک. اگر صداقت، شجاعت و دلسوزی نداشته باشید، خبرنگار نیستید؛ تنها تولیدکننده درونمایه هستید. تفاوت است میان این دو...

* مریم جلودارپور