با وجود گرانی روزانه کالاها و کوچک تر شدن سفره خانواده ها به ویژه بازنشستگان، دل مان خوش بود که حقوق امسال با ۲۰ درصد افزایش سالانه و ۳۰ درصد همسان ‌سازی همراه خواهد بود.

اگرچه اعلام شده بود: "حقوق فروردین‌ماه بدون اعمال افزایش و بر اساس رقم سال گذشته پرداخت شده است" ولی اصلن و ابدن این گونه نبود!

صندوق بازنشستگی کشوری حقوق فروردین ماه جاری را بدون اعمال افزایش- حتمن صندوق ها نیرو و زمان کافی برای انجام افزایش حقوق بازنشستگان را نداشتند!- پرداخت کرد ولی نه بر اساس رقم سال گذشته که بسیار کمتر از آن!

برای نمونه: حقوق نگارنده- که سال گذشته پایان هر ماه ۱۸ میلیون و ۷۲۲ هزار و ۳۴۲ تومان بود- امشب ۳۰ فروردین که به حساب بانک صادرات واریز شد؛ مبلغ ۱۷ میلیون و ۸۶۴ هزار و ۲۰۳ تومان بود! یعنی این که حقوق فروردین ماه امسال ۸۰۰ هزار تومان کاهش یافت!

هرجه فکر کردم که این کاهش فاحش! برای چه چیزی است نه به ذهن ام رسید نه به عقلم!

به راستی با این گرانی های روزانه سرسام آور و حقوق هایی که تنها ۱۵ روز خورد و خوراک معمولی خانواده ها را تامین می کند چه گونه می توان برای پانزده روز بعدی برنامه ریزی کرد؟!

وقتی برنج محلی "عنبربو" از کیلویی ۷۰ هزار تومان در سه ماه گذشته به ۱۶۵ هزار تومان در زمان کنونی رسیده است و کک کارگزاری هم نمی گزد و انگار نه انگار که توی این کشور نیستند و وضعیت بیکاری و معیشتی مردم را نمی بینند! چه می توان گفت؟ جز اینکه بگوییم:

 خدایا! پروردگارا! ای بخشنده و مهربان! تنها تو می توانی به فریاد ما مردم برسی؛ از کارگزاران وعده پرداز، عمری است که برای ما آبی هم گرم نشده و نمی شود چه رسد به اینکه بخواهند وضعیت اقتصادمان را بهبود بخشند!

البته برای خالی نماندن عریضه یا دادنامه، یک دوبیتی از نگارنده می نگارم که امیدوارم دل تان را خنک کند:"ز دستان ات گرانی داد و بی داد/ که شندرقاز جیبم رفته بر باد/ خداوندا دلم را سبز گردان/ در این بازار هردمبیل آزاد!"