حبیب خبر- *محمد هادی قنوات:

 بامداد دوشنبه، اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی غرب اهواز شاهد از دست دادن یکی از کارشناسان متعهد و متخصص خود بود؛ "بهروز جشنی"، که بی‌هیچ پیشینه بیماری و در هنگام انجام وظیفه، زیر فشار استرس و تنش‌های کاری، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. روحش شاد و یادش جاودان.

 این ضایعه تنها، نبود یک همکار شریف نیست؛ بلکه زنگ هشداری جدی است درباره شرایط کار و زندگی کارکنانی که در یکی از سخت‌ترین بخش های اداری کشور، در خط مقدم حل مشکل های کارگری و کارفرمایی ایستاده‌اند.

 سال‌هاست فریاد می‌زنیم که به داد خوزستان مظلوم ولی مقاوم، در جوار بزرگ‌ترین منابع نفت و گاز جهان، ولی گرفتار بیکاری و بی‌مهری، برسید.

 استانی که بیش از ۳۰۰ هزار بیکار همانند ۳۰۰ هزار بمب ساعتی و ۳۰ هزار پرونده شکایت کارگری دارد؛ رقمی معادل مجموع پرونده‌های هفت استان کشور. این حجم از پرونده، فشار و استرس بی‌پیشینه را بر دوش کارشناسان و کارمندان اداره کار می‌گذارد؛ کارمندانی که خود در بدترین شرایط از نظر امکانات، حقوق، مزایا و رفاه به‌سر می‌برند.

 با روی کار آمدن دولت چهاردهم و انتخاب چهره‌های آشنا با جغرافیای خوزستان در وزارت کار و استانداری، بارقه‌ای از امید شکل گرفت؛ ولی شوربختانه این امید به سرعت رنگ باخت. بخش روابط کار در این مدت بی‌عمل‌ترین و تاریک‌ترین دوره خود را تجربه می‌کند.

 معاون روابط کار که از زمان انتصاب حتا یک‌بار پایش به اهواز نرسیده، چگونه می‌خواهد مرهمی بر زخم‌های انباشته کارگران و کارفرمایان خوزستان باشد؟

وزیر کار باید شخصاً به خوزستان بیاید، مشکل های کارکنان خادم اداره کار را از نزدیک ببیند، پرونده «شهید خدمت» بهروز جشنی را در اولویت پیگیری قرار دهد و با اعزام معاون روابط کار و معاون پشتیبانی به استان، شرایط رفاهی کارکنان را بهبود بخشد و گره از مشکل های کارگری و کارفرمایی استان بگشاید.

خوزستان، بی‌توجهی به فرزندان خود را فراموش نخواهد کرد. هنوز فرصت هست؛ پیش از آنکه دیر شود، پهلوانان و کارشناسان با شرف این دیار را دریابید.

*رییس کانون کارفرمایی خوزستان