نظرات
- اولین نظر را شما بدهید

کم نیستند افرادی که به صورت انفرادی یا گروهی با یک پرونده درپیوند با پیش فروش آپارتمان در راهروهای دادگاه دیده میشوند.
به گزارش حبیب خبر از فرارو؛ پیشخرید آپارتمان میتواند یک فرصت هم برای سرمایهگذاری و هم برای خانهدار شدن باشد. اما یک اشتباه کوچک کافی است که همین فرصت تبدیل به دردسر شود.
در ادامه با هشت اشتباه گسترده آشنا میشوید که بسیاری از خریداران انجام می دهند که سبب ایجاد خسارتهای مالی و حقوقی میشود.
با شناخت این خطاها، میتوانید با اطمینان بیشتری در پیشخرید ساختمان سرمایه گذاری کنید.
یکی از خطرناکترین اشتباه ها، بیخبری از وضعیت مالکیت زمین است. پیشخرید آپارتمانی در زمینهایی با مالکیت مبهم یا ایراددار، دردسرهای حقوقی بزرگی ایجاد میکند.
هنگام انعقاد قرارداد باید این پرسش ها را مطرح کنید و با سند و مدرک پاسخها را دریافت کنید: آیا سازنده مالک زمین است؟ اگر نیست، قرارداد مشارکت را ببینید. آیا مالکین زمین رضایت کامل و وکالت معتبر برای ساخت دادهاند؟ شرایط انتقال سند چگونه است و چه زمانی انجام میشود؟
بسیاری از خریداران گول ظاهر پروژه و دفتر کار لوکس را میخورند و حرفهای جذاب سازنده را در بست قبول میکنند. غافل از این که پیشینه واقعی سازنده مهمترین شاخص برای تصمیمگیری است.
شما میتوانید مستقیماً از خود سازنده لیست پروژههای تکمیل شده پیشین، نشانی پروژهها، سال ساخت و نام مهندس ناظر و شماره پروانه را درخواست کنید و از دفاتر خدمات الکترونیک این اطلاعات را درست سنجی کنید. سپس با مراجعه حضوری به محل برخی از این پروژهها رضایت ساکنان را جویا شوید.
*بررسی نکردن مجوزهای قانونی پروژه
ندیدن پروانه ساخت یعنی پیش خرید آپارتمانی که ممکن است اصلاً قانونی نباشد. همه سازندگان در جواب این پرسش که آیا پروانه ساخت دارید، پاسخ میدهند «جواز داریم». اما معمولا سرمایه گذار از هیچ یک از جزییات طرح خبر ندارد. بنابراین باید پروانه ساخت به رویت همه سرمایهگذاران برسد تا آگاهی کامل نسبت به نام مالک، نام مجری و سازنده، تاریخ صدور و اعتبار، تعداد طبقات، تعداد واحدهای قابل ساخت در هر طبقه، کاربری ساختمان و جزییات دیگر به دست آورند.
*امضای قرارداد مبهم
هر قرارداد مبهمی در آینده به اختلاف جدی منجر میشود؛ بنابراین در تنظیم و امضای قرارداد باید با دقت عمل کنید.
بزرگترین اشتباه خریداران این است که قرارداد را بدون جزییات میپذیرند. یک قرارداد محکم باید جزییات اجرای طرح در آن لحاظ شده باشد. مهمترین موارد عبارتند از زمان دقیق آغاز و پایان پروژه (با تاریخ مشخص)، نام مالک پروژه که باید با پروانه ساخت مطابقت داشته باشد، وجهالتزام (جریمه) مشخص و قابلمحاسبه برای هر ماه تأخیر در تحویل پروژه، جدول پرداخت شفاف و تعیین دقیق وظایف و حدود مسوولیتهای طرفین، شرایط فسخ، مکانیزم حل اختلاف.
مالک پروژه، باید به هر سرمایه گذار تضمین اجرایی (ضمانت بانکی/چک/سفته) ارایه بدهد.
*ناآگاهی از مشخصات واحد و مصالح مصرفی
معمولاً خریدار فقط متراژ تقریبی یا نقشه کلی را میبیند، اما جزییات مهمی را در قرارداد ثبت نمیکند. غافل از اینکه متراژ دقیق و نوع اندازهگیری، موقعیت آپارتمان، جهت واحد و نورگیری، جای پارک، انباری و متراژ آن، نوع مصالح، تجهیزات و برندها و همه این موارد اگر مکتوب نباشد، بعد قابل پیگیری قانونی نیست، حتا اگر سازنده خلاف وعده عمل کند.
*بیتوجهی به بیمه ساختمان
بسیاری از خریداران اصلاً نمیدانند که پروژه باید بیمه باشد. دو بیمه حیاتی که حتماً باید بررسی شوند، بیمه مسوولیت مدنی کارگاه برای حوادث هنگام ساخت و بیمه تضمین کیفیت برای مشکل های فنی و پنهان بعد از تحویل پروژه است.
وظیفه مجری طرح این است که این دو بیمه را برای پروژه فعال و کارگاه ساخت و ساز را ایمن سازی کند. اگر پروژه ساختمانی بیمه نداشته باشد، پس از وقوع حادثه هیچ نهادی مسوولیت خسارتها را نمیپذیرد و چالشهای قضایی زیادی به وجود میآید.
*تحویل واحد بدون ثبت تعهدات پس از تحویل
بعد از تحویل واحد ممکن است متوجه ایرادهای پنهان شوید. ایرادهایی که تا پیش از سکونت در آپارتمان قابل شناسایی نبودند. اشتباه رایج این است که موارد مربوط به رفع نقص از قبل در قرارداد تعریف نشده باشد و سازنده ممکن است رفع ایرادها را سالها به تأخیر بیندازد. بنابراین در قرارداد مهلت رفع نواقص، مسوولیت سازنده بابت تجهیزات مشترک، زمان تکمیل مشاعات و شیوه ثبت ایرادها (پانچ لیست) را درج کنید.
*تحویل واحد بدون صورتجلسه رسمی
آخرین اشتباه رایج این است که خریدار عجول، واحد را بدون بررسی دقیق تحویل میگیرد. این یعنی چشمبسته پذیرفتن تمام ایرادها.
تحویل رسمی باید با صورتجلسه کتبی تحویل، با فهرست نواقص و تأیید دوطرف، بررسی کامل سیستمها (گرمایش، برق، گاز، آسانسور و...)، تطابق با پلان و قرارداد انجام شود.
ارسال نظر به عنوان مهمان