به گزارش حبیب خبر،  عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، در بخشی از مقدمه کتاب خود آورده است:

«اینک اندکی بیش از ۹۰ سال است که ساختمان سه‌گوش در میانه شهر اهواز و در کرانه کارون با قامتی برافراشته ناظر رهگذران است و منظور نظر آنان. در گذر این زمان نه چندان دراز سه‌گوش از فراز بام بلند خویش بارها شاهد کامروایی و نامرادی‌های اهواز و اهوازیان بوده؛ مردمانی که هر روزه صدبه‌صد و هزاربه‌هزار با چشمی بر این بنای باشکوه از کنار آن می‌گذرند. اما اهمیت و اعتبار سه‌گوش محدود به این نیست. هرچند تداعی سه‌گوش و اهواز درست همچون تداعی همسایه آن، پل سفید، حقیقتی است آشکارتر از آفتاب عالمتاب.»

وی در بخش دیگری گفته است: «به لحاظ شخصی نیز من بیش از ۳۰ سال با سه‌گوش زندگی کرده‌ام؛ از زمانی که در سال ۱۳۵۸ به عنوان دانشجوی رشته زبان و ادبیات انگلیسی وارد آن شدم تا اکنون که سال‌هاست در آن تدریس می‌کنم. این ساختمان برای من همواره خاطره‌انگیز بوده است؛ خاطراتی گاه شیرین و گاه تلخ.»