آنچه یک شاعر را در باورهای خویش نسبت به سرودن شعر در هرسبکی ملزم و متعهد می کند؛ همانا نوع نگاه اش به پیرامون خود و جهان هستی است که در مرحله نخست یادآوری دنیای گذشته خود است با توجه به مسیری که طی کرده و این که چه شرایطی داشته است.

خوشی و ناخوشی ها، دردها و رنج ها، اشک ها و لبخندها و روندی که دردوران کودکی و نوجوانی و جوانی تا قبل از سرودن شعر پشت سرگذاشته و این نشانه دیگر در هنرمندی شاعر است که چگونه به آن بپردازد.

باید بدانیم عمر شاعر و آنچه بر او گذشته با محیطی که در آن تولد شده و زندگی کرده رابطه مستقیم دارد و دنیایش در آن شرایط، دنیای لمس شدنی بود که با تمام وجود آن را احساس می کرد و می توانست ببیند، بشنود و تجربه کند.

بعدها که قد کشید و بزرگ تر شد و مطالعه کرد و آنچه را که علاقه مند بود بدست آورد و خواند؛ به طبع دنیای دیگری را خواهد شناخت. در این مرحله شناخت است که می تواند در شعرش آهنگ دیگری را آغازکند. چرا که باید خویشتن را از قید و بند برهاند و نگاهش را محدود به تنها پیرامون خویش نکند.

مجموعه شعر "زنی آن سومو هایش رامی بافد" شامل ۲۲ شعر از سروده های خانم "بهاره نوروزی سده" است که در اشعارش آگاهانه راه درستی را انتخاب کرده و توانسته با آن احساس لطیف زنانه اما دل نگران و زخمی، ساختار هر  کدام از شعرهایش را بنا و نمادها و المان های ترکیبی و زیبایی را ایجاد کند.

آنچه در ثبت معانی کلمات و دیالوگ های شعر خود آورده تمامن گنجینه سربسته زندگی خود است و دیگرانی که پیرامونش بودند و نگاهی به جامعه ای که دستخوش نابرابری هاست.

او در این مسیرموفق شده ساختمان هر شعررا چه در فرم و چه در محتوا یکدست به سبک سپید به خواننده عرضه کند و در هرکدام از شعرهایش آنچه برخویش و جامعه اش گذشته صادقانه به شعرتبدیل کند.

این هنر شاعر است که توانسته یک اتفاق شخصی را- که محیط بر او تحمیل کرده است- به گونه ای بیان کند که خواننده نیز ضمن برقراری ارتباط با آن همزاد پنداری کند.

"بهاره نوروزی سده" با توانایی فکری که دارد و احساس شعری که ره آورد وجودش است و جوششی که در لحظه ای از درونش سرریز می کند توانسته مجموعه ای دلچسب و خوانا به نام "زنی آن سومو هایش را می بافد" به خوانندگان شعرتقدیم کند.

خواننده بعد از خواندن شعرهای کتاب به خاطر صداقت شاعر و نوع نگاهش به زندگی و بیان نقاط تاریک و روشن اجتماع راضی خواهد بود.

چراکه بافت درونی شعرها همگام با آهنگ قالب شعر انگار با من نوعی سخن می گوید. این باور زییایی ست که باید در نگاه و دید شاعر آن را جست و جو کرد.

این پنجمین کتاب شعر شاعر است. کتاب هایی مانند: "هوای خانه را عطر می زند"- "این زن بی عبور سایه ها مردنی است"- "چشم هایم در ماهی تابه سوخت" و "رویای خیس زاینده رود"که قبلن به چاپ رسانده توانست خود را در ادبیات معاصر تثبیت کند.

اگر تاکنون نام "بهاره نوروزی سده" در مجامع و محافل پررنگ کم بوده به دلیل این که ایشان دور از پایتخت بوده و دسترسی آنچنانی به روزنامه های کثیرالانتشار و مجلات و سایر وسایل ارتباط جمعی ندارد. مطمینن در آینده ای نزدیک جامعه شعر خوان ایران شاهد شاعری تاثیرگذار و صاحب سبک در میان شاعران زن خواهندبود.

از این روی جای بسی خوش حالی است که شاعران زن دیگری داریم که ادامه دهنده راه فروغ فرخزاد هستند.

قلم بهاره نوروزی سده همواره روان و نگاه شاعرانه اش نو و پایدار باشد. کتاب "زنی آن سومو هایش را می بافد." سروده های بهاره نوروزی سده را انتشارات هرمز اهواز به مدیریت شهرام فروغی مهر به چاپ رسانده است.

لیلا

کودکی های مان را

کوچه های خاکی بلعیدند

و ما

همچنان گم شده ایم

وقتی

آرزوهای مان را

پشت میزهای چوبی

دیکته می کردند.

بابا نان داد

بابا با اسب آمد

آن مرد

آن مرد

چقدررویا از ما فاصله گرفت و

شادی، خاطره شد.

محمد نوروزی بابادی

بیستم مهرماه ۹۸- اهواز