«تمنای پروانه» سروده "منا رموزاده" به بازار کتاب رفت.

 این دفتر شعر در چارچوب نوسروده‌ها در ۱۳۲ صفحه در جایگاه تازهای نشر ایستاد.

 این مجموعه، دارای ۶۴ کوتاه‌سروده و نخستین دفتر از سروده‌های این شاعر خوزستانی است.

 شاعر در شعرهای مجموعه «تمنای پروانه» در پی پدیده‌های گوناگونی بوده که با زبانی معاصر به تصویر بکشد ولی این دو سروده که در خبرگزاری ایسنا جای گرفته با زبان بسیار ساده گفتار برای نثر فارسی- عربی شاخ و شانه می کشد!

 هر شاعر و داستان نویسی بهتر است پیش از چاپ کتاب در نشست های هفتگی ادبی شرکت کند تا ازراهنمایی های استادان این هنر و فن و نیز یک ویراستار حرفه ای بهره مند شود.

 دو شعر از کتاب را در ادامه می‌خوانید:

 ۱

 "لبخند کتاب"

 به خیابان می‌روی

 در کتابفروشی اُتراق می‌کنی

 به سلام کتاب‌ها لبخند می‌زنی

 در پچ‌پچ رمان‌ها

دفتر شعر من را بیرون می‌کشی

در جواب ترانه‌ها می‌گویی:

این غزل‌نامه

گورستان اشک‌های من است.

۲

"آرامش ساحل"

بر اسکله‌ای متروک

با صدای امواج، در گفتگو هستم.

هیچ گوشی

سادگی غم را

ـ این چنین صریح ـ

تفسیر نکرده است.

هم‌قدم با صدف‌های تنهایی

از دور دست‌های پر تلاطم

به ساحل آرامش پناه آورده‌ام.