نظرات
- اولین نظر را شما بدهید
از نقطه تا حرف
به خیانت کلمه می رسم!
نگاه های درهم ام را
بدون گفت و گو
از پیشانی شرم
کسی وانمی کند!
هر صامت لبم
با مصوت های چشم تو
به همصدایی می رسد!
هنوز انگشت های ناایستای
زیر بار حرف های اشاره
خود را در چنگ قلم
جمع و جور نمی کنند!
دیگر این قلب هم
به قاب دوستت دارمی
قد نمی دهد!
بیا در مرور ذهنم
مکثی کن
من داد سخن را
در کنگره ی اول سکوت
جاگذاشته ام ...
ارسال نظر به عنوان مهمان