حبیب خبر- زانا کوردستانی:

مجموعه شعر سپید "هارمونی صدای باران"، سروده‌ی "روزبه نوحی" رونمایی شد.

این کتاب در هزار جلد از سوی انتشارات پارس تاک بروجرد چاپ و پخش شده است،. به گفته‌ی شاعر مجموعه، همه درآمد فروش کتاب را به بیماران پروانه‌ای پیشکش می کند.

"روزبه نوحی حفظ‌آباد"، زاده‌ی تهران و اهل اردبیل و اکنون ساکن بروجرد است.

شعرهایش قصه‌ی باران‌اند؛ قصه‌ی کوچه‌های خیس و خاطره هایی که میان تهران، اردبیل و بروجرد دست‌ به‌ دست می‌شوند و بانگ بارش باران را در دل خوانندگان سبز می کنند.

سه شعر از این مجموعه را  با هم می‌خوانیم:

۱

تمام من در تو خلاصه است و

تمام تو در پاییز.

من بارانم،

میهمان ابرهای سیاه.

تو برگی، سبز در نیم‌سال.

من لحظه می‌شمارم.

ابر به من دلبسته.

در سقوط برگ‌ها،

می‌فهمد،

من آغوش تو را می‌خواهم.

رهایم می‌کند،

با فریاد و آتش.

من به بوسه‌ی تو می‌رسم.

۲

تمامم به صدای تو وصل

هوای کوچه با بغض تو ابری

درد دیوارهای کوچه باغ،

دیگر درمان ندارد.

بوی کاه‌گل‌های نم برداشته از اشک آسمان

مشامم را باز می‌کند.

وقتی نیستی،

این خزان با بوی گل‌های کاغذی یکی‌ست.

پس این باران چه چیزی را آبیاری می‌کند؟

جز گونه‌های ترک خورده‌ی مرا.

حوالی من این‌گونه است

آسمان هم به سایه‌ام رنگ باخت،

روی هر برگ که پا رفت.

۳

میان میله‌ها

تنهایی من

سکوت می‌کند.

دیوارها چو دفتری سیاه

حمل می‌کنند

خاطرات درون خود را.

کاش صدای کلاغ‌های سیاه

من را یاد با تو بودن

در جنگل و کلبه می‌انداخت.

من حالا

زندانبان بغض‌های خود شدم.