حبیب خبر- هوشمند هوشیارزاده:

 راز ماندگاری "مولانا" و شاعران بزرگی همچون فردوسی، حافظ، سعدی، خیام، صائب و دیگر چامه سرایان کهن در سروده های شان پنهان است که خوشبختانه با خوانش آنها در دل و قلب بیشتر انسان ها- حتا اگر شاعر یا نویسنده هم نباشند- آفتابی می شود و چشمه های آن در اندیشه های مان همیشه جاری است و به درستی ما با این شاعران برجسته زندگی می کنیم!

 ماندگاری "مولانا" تنها ویژه او نیست، که یک پدیده مشترک میان بزرگان شعر و ادبیات فارسی مانند فردوسی، حافظ، سعدی و خیام و... است.

 می‌توان گفت: این شاعران در طول قرن‌ها به بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت فرهنگی و زبانی ما تبدیل شده‌اند و راز ماندگاری آن‌ها در چند نکته کلیدی زیر پنهان است:

 زبان ساده و ژرف: این شاعران از زبانی استفاده کردند که با وجود ژرفا و پیچیدگی‌های معنایی، برای مردم ساده هم دریافتنی است.

 بیان دغدغه‌های مشترک انسانی: آن‌ها درباره مفاهیمی مانند عشق، مرگ، زندگی، شادی و غم سروده اند که همه انسان‌ها در هر زمان و مکانی با آن‌ها درگیرند.

 حکمت و فلسفه: سروده های شان تنها مجموعه‌ای از واژه ها زیبا نیست، که سرشار از حکمت و آموزه‌هایی هستند که به زندگی ماناک می‌بخشند.

 گسترش پذیری در بازگویی: هر کسی می‌تواند از زاویه دید خود به شعر آن‌ها نگاه کند و معنای تازه ای برای زندگی خود بیابد. به همین دلیل است که هر بار به سراغ آن‌ها می‌رویم، چیزی نو برای ما دارند.

 این شاعران به معنای راستین واژه در "دل و قلب" ما زندگی می‌کنند و چشمه آموزه‌های شان همیشه جاری است. این میراث ارزشمند، یکی از بزرگ‌ترین ثروت‌های فرهنگی ماست.