حبیب خبر- زیباکلام اهوازی:

 کارگروه آلودگی هوای خوزستان، هوای «کارمندان» را دارد، ولی انگار یادشان رفته که «کارگران» هم نیاز به هوا دارند!

 ساعت ۱۱ شب سه‌شنبه ششم آبان ۱۴۰۴، کارگروه آلودگی هوای خوزستان فرمان داد:

 "مدارس نوبت صبح تعطیل! ادارات هم با دو ساعت و نیم تأخیر آغاز به کار می کند!"

 مردم هنوز نرسیده بودند که خوشحال شوند که صبح چهارشنبه، ساعت ۸ و ۳۳ دقیقه، فرمان دیگری صادر شد:

 "شش شهر دیگر هم تعطیل، دانشگاه‌ها غیرحضوری، ادارات هم دورکار شدند!"

 باز خدا را صدهزار بار شکر که کارگروه آلودگی به‌هنگام بیدار شد و جان کارمندان را از قرار گرفتن در هوای آلوده نجات داد!

 ولی یک پرسش ساده که نمی دانیم از کدام کارگزار یا کارگروهی بپرسیم که بی پاسخ نماند و آن این است:"کارگران چی؟" نه پیامی به آن‌ها می‌رسد، نه فرمانی برای خوشان صادر می شود نه برای کارخانه‌ها و کارگاه ها!

انگار آلودگی هوا تنها به ادارات سر می‌زند و به ظاهرا با کُت و شلوار دشمنی دارد، نه با لباس کار! چرا که از کارخانه‌ها می‌ترسد!!

به راستی کسی می داند مسوولیت کارگران با کدام قوه است؟

البته، این امور انجام شده و نشده اصلن و ابدن بوی «تبعیض» نمی‌دهد؛ به ویژه در نفس کشیدن، سلامتی و نیز در دیده‌شدن!

اگر در هوای آلوده، کار کارمندان می‌شود «غیرحضوری"، کار کارگران هم "حضوریِ است و خوش بختانه  اجباری هم کار نیست! این خود کارگران هستند که دوست دارند سر کار حضور داشته باشند و آلودگی را از رو ببرند!!"

شاید هم آلودگی هوا یاد گرفته طبق چارت اداری نفس بکشد!

البته نیت بدی در کار کارگروه ها نیست و بزرگواران دل شان می خواهد همان‌طور که برای کارمندان دل‌می‌سوزانند، برای کارگران هم نفس تازه‌ای بکشند ولی نمی دانیم چه طور می شود که این طور می شود!

شاید بهتر باشد در کنار کارگروه آلودگی هوا، کارگروهی هم به نام «هوای همگانی» تشکیل شود تا دریابیم که تصمیم های هوایی دولت به ویژه وزارت کار، تنها برای کارمندان نیست کارگران هم- که در هوای وطن به سر می برند سهمی دارند.