به گزارش حبیب خبر، در یادداشت "سیده پونه ترابی" آمده است: پس از صدور ابلاغیه آزادسازی سهام عدالت توسط مقام معظم رهبری در ۹ اردیبهشت امسال، به مشمولان سهام عدالت فرصت داده شده با مراجعه به نشانی اینترنتی www.samanese.ir مدیریت مستقیم را انتخاب کنند. بر این اساس عدم مراجعه مشمولان به سایت مذکور به معنی انتخاب روش غیرمستقیم برای مدیریت سهام عدالت است.

تشریح روش غیرمستقیم

بر اساس اطلاعاتی که تاکنون اعلام شده، درصورت انتخاب آزادسازی به روش غیر مستقیم، مالکیت و مدیریت سهام عدالت مشمولان، از طریق شرکت های سرمایه گذاری استانی ساماندهی خواهد شد و سهامدار حق دخل و تصرف در آن را نخواهد داشت.

در این روش سود براساس عملکرد صندوق‌های سرمایه گذاری قابل معامله و صندوق‌های سرمایه‌گذاری پروژه استانی تعیین و به سهامدار تخصیص پیدا خواهد کرد.

درصد قابل توجهی از سهامداران عدالت هنوز برای انتخاب روش مستقیم به سامانه مراجعه نکرده‌اند که در صورت اقدام نکردن تا ۱۵ خرداد، روش غیرمستقیم برای مدیریت سهام آن‌ها اتخاذ خواهد شد.

نکات پنهان انتخاب روش غیرمستقیم

در این باره چند نکته و پرسش قابل بررسی است. پرسش نخست: با توجه به این که سرمایه این شرکت ها به نسبت تعداد سهامداران هر استان مشخص می‌شود و در برخی استان ها تعداد سهامداران زیاد است، آیا شرکت‌های سرمایه گذاری استانی سهام عدالت صلاحیت و امکان مدیریت این حجم از دارایی مشمولان سهام عدالت را دارند؟

همچنین این پرسش مطرح است: سابقه مدیریت این شرکت ها بر اموال و دارایی مردم تاکنون چگونه بوده است و نظارت بر این شرکت ها بر عهده چه دستگاهی خواهد بود؟ مجامع این شرکت ها چگونه برگزار خواهد شد؟

این پرسش ها درحالی مطرح می‌شود که شورای عالی بورس تاکنون در ارتباط با مجامع و نحوه مدیریت شرکت های سرمایه گذاری استانی سهام عدالت اطلاع‌رسانی دقیقی انجام نداده است.

در این باره به نظر می رسد بازمهندسی در ساختار مدیریت این شرکت‌ها ضروری است، زیرا بررسی پیشینه فعالیت این شرکت‌ها (تعاونی‌های سهام عدالت شهرستان و شرکت‌های سرمایه گذاری استانی) نشان می‌دهد درباره نظارت بر فعالیت شرکت های تعاونی سهام عدالت، سرمایه گذاری های استانی،  پاسخگویی نهادهای مذکور و امکان رسیدگی و نظارت بر نحوه انتخاب و انتصاب مدیران این شرکت ها در گذشته ضعف وجود داشته است.

برگزار نشدن مجامع عمومی صاحبان سهام توسط بیشتر شرکت های تعاونی و دسترسی نداشتن به صورت های مالی شفاف این شرکت ها نکته قابل توجه دیگری است.

از سوی دیگر امکان معرفی نمایندگان واقعی سهامداران در مدیریت شرکت های سرمایه پذیر وجود ندارد؛ درحالی که امکان تداوم ورود اعضای حزب یا گروه متشکل از اقوام یا خواص، به‌ویژه معضلات ناشی از وضعیت هیات مدیره‌های انتصابی در شرکت های تعاونی وجود دارد.

نبود مدیریت تخصصی در شرکت های سرمایه گذاری استانی، عدم امکان تفکیک مدیریت و مالکیت (امکان‌پذیر نشدن اعمال حقوق مالکانه توسط مشمولان)، نبود چابکی لازم و هزینه های بالای مدیریتی اداره سبد سهام عدالت در طرح فعلی از دیگر موارد قابل بررسی است.