نظرات
- اولین نظر را شما بدهید
قصد داشتم برای مدتی فضای ورزش و قلم ورزش را ترک کنم و به قول زنده یاد نوری خدایاری، گوشه ای اختیار کنم و فقط تماشاگر این تئاتر سراسر حزن انگیز بدون عاقبت به خیری ورزش باشم؛ اما چه کنم که نوع اکران نمایشی و بازی هنرمندان درون ورزش، باز مرا وادار کرد قلم به دست بگیرم و نگارش کنم این ورزش با فضای کرونایی که نه قابل درک است و نه اجازه می دهند در مسیر ایده آل قرار گیرد!
خودمان را مدعی صاحب و مالک و کسوت ورزش می دانیم و حنجره می دریم که ورزش به دست نااهلان و دلالان و غیر ورزشی ها به تاراج رفته و ارزش های ورزشی قربانی بی تدبیری های درونی شده است.
دم از اخلاق و منش پهلوانی ورزش می زنیم. فریاد مبارزه با ناسره های نفوذ کرده به درون ورزش و آنانی که ضد مرام ارزشی و کسوت ورزش هستند سر می دهیم و آنچنان خود را از دلسوزان و همراهان و همگامان ورزش پاک معرفی می کنیم تا در میان فضای ورزش برترین و بهترین و بی همتا و بی نظیر جلوه دهیم!
آدم هایی را بزرگ تر از حد معمول و توان و داشته شان مطرح می کنیم که خودشان هم خوب می دانند لایق چنین القاب و منزلت نیستند.
انصافا در کوچه پس کوچه های خلوت نشین وجدان خود چقدر به این گفته ها و شعارها معتقد و پایبند هستیم و برای عملی شدن واقعی این اهداف، چه گام تاثیر گذاری برداشته ایم ؟!
به بهانه، بله، درست خواندید، به بهانه ... این روزها برای عده ای شده مدرک، مدرکی برای ندیدن و نشنیدن و نبودن و در رفتن از زیر بار مسوولیت و گستاخانه هم دنبال تضعیف و تخریب اعتقادهای ارزشی فرهنگی ورزش هستند؛ نه خودشان کار ارزشی و فرهنگی در ورزش می کنند و نه اجازه کار به دیگر کاربلدان می دهند.
در هرکاری هم خود را مالک و خط دهنده جلوه می دهند اما در میان راه همه چیز را به باد فنا می سپارند؛ چون این کاره نیستند.
پیام دهندگان تسلیت ها و تبریکات مناسبتی را به تمسخر یا به شلوغ کاری و تهدید به ... می کنند که مثلا هراس به وجود آورند!!
انصافا هراس از چی و از کی؟! چه داشتیم و چه داریم و چه دادید و چه مانده در این ورزش که حالا می خواهید آن را پس بگیرید؟!
اصولا شما در کدام جایگاه و کجای این ورزش درهم و برهم یا درمیان اهالی ورزش و کسوت ورزش مقام و منسبی دارید که بخواهید ترس آفرینی کنید؟!
چندین و چند هزار بار حضوری و غیر حضوری و قلمی و تریبونی و با صدای رسا گفتیم: نه دنبال کسب مقام و تعریف و تمجید شعاری و کاسبانه و تنگ کردن جای کسی هستیم و نه قصد بودن و ماندن به هر قیمت در این فضای بودار ورزش داریم؛ زمین تا آسمان این ورزش ارزانی و مبارک شما و آنها باشد.
به راستی که باید برای این ورزش تاسف خورد که گرفتار سودجویانی شده که می خواهند ارزش و مرام فرهنگی ورزش را له کنند و شوربختانه هیچ کس هم به فریادش نمی رسد!
ختم کلام: وای بر این ورزش ارزش فروش!
عاقبت قد علم کردن و جبهه گرفتن در مقابل ارزش های ورزش، چه می شود و مقصد به کجا خواهد رسید؟ به کجا چنین شتابان؟!
به یقین در آینده اهالی و تاریخ ورزش در این مورد قضاوت خواهند کرد.
✍سیدمهدی ابوس
ارسال نظر به عنوان مهمان