در پي انتشار یک آگهي با عنوان:"سهميه اميد ليگ دسته يك خوزستان به صورت توافقي به فروش مي رسد" همراه با اعلام شماره موبايل در فضای مجازی، يك آدمی- که خوم هم نفهمیدم که بود- در گوشم گفت:  

"انگار سهمیه فروشی در فوتبال خوزستان کم کم داره باب می شود! هر کس امضا می کند، سهمش را می گیرد و مي رود پي كارش!

به راستي فوتبال خوزستان به کجا چنين شتابان؟

صاحبان رفتند و مالکان در حال جولانند!  مدیران هم در اتاق های بیداری درحال تدبیر و امید هم که دارد ناامید می شود!

کشتی فوتبال خوزستان هم به جای حركت در دريا تبديل به قطاری شده و بدون واگن در حال عبور از تونل تنگ  تاريك و تاريك است؛ آن هم در در " شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ كه حضرت حافظ مي فرمايد: کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها"

آري! خوش به حال مقام عالی ورزش استان که در اندرونی خود کشتی و قطار را می بیند و برایش بای بای می کند تا سالم به سر منزل مقصود برسد!!

خوش به حال فوتبال خوزستان که مدتی است در سهمیه فروشی شکوفا شده و كم كم دارد نه تنها در كشور كه در كل جهان حرف نخست را مي زند!

مرحبا و  دست مریزاد به عزيزان مسوول تماشاكننده.       

شايد همين امروز يا فردا افرادي در خيابان ها يا كوچه پس كوچه هم فرياد بزنند: -"آهای بچه دار! زنبيل ات رو بردار بيار؛ ببخشيد، آهاي پولدار! دلال! واسطه! تیم داریم،تیم؛ خوبش هم داريم! سهمیه واسه فروش داریم؛ قیمت مناسب و قسطی؛ بدون پیش پرداخت؛ بدو عقب نموني. "

با اين وضعيتي كه امروزه مي بينيم، اگر فردا پس فردا ورزشگاه تختی اهواز هم تبدیل به برج تجاری شد؛ تعجب نكنيد؛ كه باز حضرت حافظ فرموده:" و از بیگانگان دیگر نناليم/ که با ورزش چه ها نا آشنا کرد!"