حبیب خبر- ح. پورعبداله:

نماینده اهواز، کارون، حمیدیه، باوی در مجلس شورای اسلامی با اشاره به کمبود جدی نیرو و امکانات آموزشی در خوزستان گفت: خوزستان استعدادهای زیادی دارد اما این استعدادها به توجه ویژه نیاز دارند؛ این حق بچه‌های خوزستان نیست که رتبه برتری در کنکور نداشته باشند.

 اتفاقن ما هم می گوییم: این حق بچه ها و کلن مردم خوزستان نیست که شعارها و وعده های رنگارنگ کارگزاران اش در طول و عرض چهار دهه گذشته– چه از پشت و جلوی میزهای سخنرانی و چه با بلندگوها و بی بلندگو- که شمار آن‌ها غیرقابل شمارش است! به جای رویش در دل و جان مردمان استان بر گرده باد به هوا برود!

این حق مردم خوزستان نیست که بیشتر شهرهایش در انتظار یک روز هوای پاک زیر پاهای شان علف ها زرد شوند! جوانان اش بیکار باشند! مستاجران اش قابل شمارش نباشند! بسیاری از کارگران زن و مردش بی بیمه باشند! تولید کنندگان اش هفته ای یک بار نرخ مواد غذایی خود را افزایش دهند و مسوولان همیشه خدمتگزار هم- که معلوم نیست کجا خدمات شان را عرضه می کنند- متوجه نشوند!

به راستی آیا این حق مردم خوزستان است که استانداران، فرمانداران، شهرداران، بخشداران، نمایندگان، مدیران و رییسان اش منتقد شوند و حتا از خبرنگاران هم جلو بزنند به گونه ای که معلوم نباشد در استان چه کسانی مسوول اند و چه کسانی مردم و مطالبه گر و اصلن کی به کی و چی به چیست!

آقای کارگزار! مشکل ها آن قدر بسیار است که یک فردوسی می خواهد که شاهنامه یا مشکل نامه دیگری بسراید و جای آن در این یادداشت کوتاه نیست.

برادر نماینده! یک بار هم کلاه‌تان را قاضی کنید و از خودتان بپرسید: در طول و عرض سال های سال مدیریت و ریاست و کلن مسوولیت چه گل هایی به سر مردم خوزستان زده شده که نمی توانند سری میان سرهای مردم استان های دیگر ازجمله کلان شهرهای کشور در آورند!؟

خدا پدر و مادر آن کسانی را بیامرزد که سرودند:" کس نخارد پشت من/ جز ناخن انگشت من." یا "من از بیگانگان هرگز ننالم که با من هرچه کرد آن آشنا کرد!"

 یازدهم شهریور ۱۴۰۳