حبیب خبر- دکتر حسن دادخواه:

 گاهی بر اثر وقوع یک حادثه و رویدادی مانند ریزش یک سازه، آتش‌سوزی و تصادف ترافیکی در یک بازه زمانی محدود، گروهی از شهروندان ایرانی و هموطنان گرامی یا به کام مرگ می روند یا به طور کلی و جزیی مجروح می شوند و خانواده هایی بلکه ملت ایران را  سوگوار می کنند.

 بی گمان، این گونه حوادث و رویدادها در بردارنده زیان های مادی و معنوی غیرقابل جبران برای خانوارها و کلیت کشور  است که در گذر زمان، شوربختانه هر کدام، از حافظه جمعی جامعه و نه خانواده های از دست رفتگان، پاک می شوند و به فراموشی سپرده می شود!

 امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی و تنوع یافتن ابزارها و تجهیزات امداد و نجات و امکان پیش بینی در بسیاری از حوادث طبیعی و کم خطر نمودن آنها، خوش بختانه میزان مرگ و مجروح شدن کاهش یافته است، با این وجود، دستگاه های امدادی و حمایتی و ایمنی در همه کشورها به دنبال کاهش بیشتر تلفات انسانی و تقویت برنامه های بهداشتی و مالی برای حمایت از کارگران در مشاغل سخت هستند!

 افزون بر این، تخصصی شدن مشاغل و کارکنان گروه‌های امداد و نجات و فراهم کردن تجهیزات واکنش سریع و روزآمد کردن سیستم مدیریت بحران از دیگر تدابیر در جوامع صنعتی با هدف جلوگیری از بروز مخاطرات انسانی و سازه ای به شمار می رود.

 به همان اندازه که حمایت و پشتیبانی از مشاغل پرخطر و اعتنا به نیازمندی های ایمنی و سلامتی کارگران در این بخش، تقویت شود بی گمان، میزان حوادث و رویدادهای شغلی کاهش پیدا می کند.

ولی همه انفجارهایی که موجب بلاتکلیفی یک ملت و فرسایش و ورشکستگی منابع آن می شود، محسوس و قابل مشاهده نیستند! و از این روی، در صدر اخبار قرار نمی گیرد و جامعه در گذر زمان، به وجود آنها، عادت می کند!

 محروم کردن بدنه مدیریتی کشور از به خدمت گرفتن مدیران توانا و شایسته و راه یابی افراد نالایق و فرصت‌جو که تنها برای منافع شخصی خویش کوشش می کنند، به سمت های کلیدی، نبودن نظارت های موثر بر محیط های کار و کارگری و کارگاهی، نبودن تجهیزات پیشرفته و فرسوده و کهنه شدن لجستیک در همه دستگاه ها و صنایع کشوری، نبودن و کهنه شدن تجهیزات ایمنی و امداد و نجات در هنگام وقوع حادثه، بی اعتنایی به رای و انتخاب مردم در نحوه اداره کشور، پافشاری بر سیاست های زیان ده در اداره کشور، همه و همه در کنار یکدیگر، می تواند بدون وقوع یک انفجار و بالاکشیدن و ملاحظه شعله های سوزان، میلیون ها نفر ــ ساعت از عمر و ثروت یک کشور و ملت و تمدن را تهدید و کند و به هدر بدهد!

 اتخاذ سیاست های اشتباه و فرساینده اقتصادی و رانتی و پافشاری بر شیوه های شکست خورده فعالیت هنری و فرهنگی و درک نادرست از ارتباط با کشورهای دیگر و ناسازگاری با دنیای خارج و صرف بودجه های هنگفت در بحران زایی منطقه ای و جهانی با توهم اصلاح نظم نوین جهانی و منکوب کردن قدرت های سلطه گر، همه و همه می تواند در یک منظومه اشتباه، همه داشته های اقتصادی و فرهنگی یک ملت را بدون انفجار و دیدن دود و شعله های آتش، بسوزاند و به هدر دهد.

 منازعات داخلی کشور حتا درباره مهم‌ترین موضوعات مربوط به امنیت ملی کشور و وجود صداهای متناقض در میان مقامات عالی و کشوری، به تنهایی به مانند وقوع یک انفجار است که بدون صدا و مشاهده دود و شعله های آتش، از جمله سلسله انفجارهایی است که نظم عمومی و اعتماد ملی و ارزشمندی رای ملت را بر هم می زند.

 امروز همه ملت ایران، در غم و اندوه از دست دادن پنجاه تن از کارگران معدن، سوگوار هستند.

 حوادث و رویدادهایی مانند آن، می توانست با درایت مدیران و نظارت های ایمنی، پیش نیاید.

 در واکاوی علت آن، بی گمان تحریم بودن کشور و محروم ماندن از ثروت خود برای خرید و تامین تجهیزات یا کافی نبودن اعتبارات یا در اولویت نبودن خرید تجهیزات، نقش موثری دارد. این اندوه شاید فراموش شود ولی جراحات آن بر پیکر خانواده های جانباختگان تا مدت ها باقی می ماند.