حبیب خبر- وحید حاج سعیدی:

 در میان بایسته های فرهنگی، نقش موسیقی به عنوان یک هنر ازلی چنان ماندگار و با اعتبار است که مطرح کردن ساخت مانیفست حکمرانی موسیقی بر سرزمین فرهنگ چندان بی اساس نیست.

 هر چند گونه گونی بی شمار آفرینش های هنری مانند شعر، نقاشی، معماری، مجسمه سازی، تندیس گری، رقص، نمایش و ... در فراخنای تاریخ پر پیچ وخم تمدن بشر، بسیاری از جلوه های راستین فرهنگ جامع انسانی را شکل داده اند و آگاهی و شناخت ما از انسان و فرهنگ را امکان پذیر ساخته و غنا بخشیده اند؛ اما صیقل بدنه فرهنگ با ابزار موسیقی چنان روح نواز و دلنشین است که تصور غنای فرهنگ را بدون موسیقی نشاید.

 موسیقی، به عنوان زبانی جهانی و ابزاری قدرتمند، نقشی اساسی در توسعه فرهنگی جوامع ایفا می‌کند. این هنر، فراتر از یک ابزار، راهبردی اجتماعی و ملموس برای انتقال ارزش‌ها، باورها، عقاید و سنت‌ها از نسلی به نسل دیگر حتا با تفکرات گوناگون و متضاد است. موسیقی، هویت فرهنگی یک جامعه را شکل می‌دهد و به غنای آن می افزاید.

 هر چند موسیقی محدود به زمان و مکان نیست و در جای جای این کره خاکی نوای خوش آن با شیوه ها و ملودی های مختلف نیوش می شود، اما خوان موسیقی در کشور ما چنان گسترده و گوناگون است که در کنار موسیقی سنتی اصیل ایرانی، اقوام نیز آواها، نواها، ملودی ها، ترانه ها و حتا ابزار آلات موسیقی خاص را خود دارند.

در این شرایط موسیقی محلی و سنتی، نقشی فراتر از بازتاب‌دادن روحیات، تاریخ، آداب و رسوم و سبک زندگی مناطق مختلف ایفا می کند. این نوع موسیقی های سنتی، گنجینه‌ای ارزشمند از میراث فرهنگی محسوب می شوند که توسعه فرهنگی مناطق در بستر آنها به مراتب آسان تر و غنی تر صورت می پذیرد. بنابراین حفظ و انتقال این گنج به نسل‌های آینده یک باید است.

آهنگ‌ها و ترانه‌ها می‌توانند افراد را در بستر فرهنگی گرد هم آورند و حس تعلق و همبستگی را تقویت کنند. آنجا اقوام کرد دست در دست یکدیگر نوای همبستگی سر می دهند یا اقوام ترکمن دوشادوش یکدیگر رقص خنجر را معنا می بخشند، چیزی جز تقویت و تعبیر استعاره های فرهنگی نیست.

در عین حال، موسیقی معاصر نیز می‌تواند به عنوان بستری برای بیان ایده‌های نو و ایجاد گفتمان‌های فرهنگی به ویژه برای نسل جدید عمل کند. موسیقی نیز در گذر زمان با شرایط روز دنیا سازگار می شود و نمی توان ذائقه نسل های جدید را در نظر نگرفت.

در مجموع بیراه نیست اگر موسیقی را عنصری حیاتی و اثرگذار در توسعه و ارتقای فرهنگ جامعه بنامیم.

این هنر، با رموز و اعجازی که در بطن خود نهفته دارد هویت فرهنگی را شکل می‌دهد، انسجام اجتماعی را تقویت می‌کند، خلاقیت و نیک اندیشدن را بهبود می‌بخشد و به عنوان یک ابزار قدرتمند برای بیان و ایجاد تغییرات اجتماعی عمل می‌کند.

بپذیریم سرمایه‌گذاری در موسیقی و حمایت از هنرمندان این هنر ازلی و ماندگار، سرمایه‌گذاری در پی ریزی شالودۀ پندار و اندیشه انسان آگاه در قالب توسعه فرهنگی جامعه است.