حبیب خبر- *منوچهر برون:

 گاهی در راه‌بندان های شهر، انبوه بانگ‌ها، رفت‌وآمدهای بی‌پایان مدیران و ساختارها، نام‌هایی هستند که نه با فریاد که با فروتنی ماندگار می‌شوند.

 «بهروز رضایی» یکی از همان نام‌هاست؛ مردی که از دل مردم آمد، در کنار مردم ماند و رسانه را نه تریبونی خشک، که پلی برای عبور درستی و روشنی ساخت.

 سال‌ها پیش، در روزگاری که هنوز فضای رسانه‌ای کشور به این گستردگی نبود، او با کوله‌باری از تجربه و انگیزه در صداوسیمای خوزستان گام گذاشت. در کنار همکاران رادیو، بی‌هیاهو، بی‌ادعا، اما پرتوان. آن روزها، بچه‌های تولید رادیو و تلویزیون، با جان و دل کار می‌کردند.

 به گفته خودشان «عشایری» پیش می‌رفتند؛ با کمترین امکانات، بیشترین عشق را خرج کار می‌کردند. در میان آنان، چهره آرام و پیگیر "بهروز رضایی" به‌خوبی شناخته می‌شد؛ مردی که آرام سخن می‌گفت اما کارهایش بلند حرف می‌زد.

 مسیر پیشرفت او در رسانه از مدیر تولید رادیو آغاز شد؛ جایی که توانست با اعتمادسازی، نگاه دقیق، و درک درست از رسالت رسانه، بدرخشد.

 سپس در جایگاه معاونت صدای مراکز گوناگون و قائم مقامی مرکز شهرکرد، گامی بلند برداشت. دستامد این دوره، تولید سریال ماندگار «بی‌بی مریم بختیاری» بود؛ اثری ارزشمند که نه تنها به تاریخ بختیاری، که به میراث ایران خدمت کرد.

با ورود به مرکز آبادان و قرار گرفتن در جایگاه قائم‌مقام و سپس مدیرکل، فصل تازه‌ای در کارنامه‌ی حرفه‌ای او رقم خورد. اما این‌بار مقصد، شهری بود که واژه «مقاومت» را از نو معنا کرده است. آبادان، شهر شعله‌ور عشق و آتش، خرمشهر، نگین سرخ خوزستان، سرزمین آیه‌های ایثار و کوچه‌های بی‌نام شهیدان.

در این سال‌ها، صداوسیمای آبادان، دیگر تنها یک مرکز رسانه‌ای نبود؛ به خانه‌ی دوم مردم بدل شد.

برگزاری باشکوه مراسم بزرگداشت شهید رهبر ـ شهید شاخص رسانه ملی ـ و برنامه‌های تأثیرگذاری چون راهیان نور، مستندهای فاطحین خرمشهر، و بازتاب پرشور سالگرد سوم خرداد، همگی از سیاست‌های مردی بود که رسانه را با ریشه‌های مقاومت پیوند زد.

از بهمن‌شیر، آن پاره‌ی کهن دل آبادان، جایی که نخستین ایستادگی‌ها شکل گرفت، تا صدای بی‌وقفه مردمان کوچه‌های شهیدپرور، رسانه‌ی او صدای آنان شد؛ صدای خون‌دل خوردن‌ها، صدای مادران شهید، صدای آن‌هایی که هنوز در کوچه‌های خاکی، بر بالای بام‌های جنوب، فانوس امید روشن کرده‌اند.

رضایی چهره‌ای مردمی‌ست، نه به شعار، که به عمل. او در میدان است، میان مردم است و همین است که نامش در دل مردم آبادان و خرمشهر ماندگار است. رسانه با چنین چهره‌هایی معنا می یابد. رسانه‌ای که در آن راستی، چیرگی و مردمی بودن سه ضلع اصلی مدیریت است، می‌تواند امید را بازتاب دهد.

ای کاش همیشه و همه‌جا، رسانه، قدر چنین نیروهایی را بداند. نیروهایی که نه با توصیه و سفارش، که با کارنامه و کارآمدی بالا می‌آیند. مردانی که نام‌شان، امضای صدا و سیمای اعتماد است.

"بهروز رضایی" یکی از همین امضاهاست؛ صدای بی‌هیاهوی مردم، سیمای آرام مسوولیت؛ راوی وفادارِ قصه‌های بی‌پایانِ جنوب.

* تهیه کننده و کارشناس رسانه/هفتم خرداد ماه ۱۴۰۴