نظرات
- اولین نظر را شما بدهید
حبیب خبر- سید مهدی ابوس:
فوتبال ایران سالهاست با میلیاردها تومان هزینه در دام چرخهای معیوب افتاده است! چرخه ای که نه پیشرفتی برای باشگاهها دارد، نه سودی برای فوتبال ملی و نه امیدی برای هواداران...
اکنون با آغاز فصل نقلوانتقال ها، دوباره همان نمایش های تکراری جلوی چشمها رژه می رود!
قراردادهای سنگین، وعدههای شیرین و در پایان فصل تنها بدهی، شکست و حسرت!
فوتبال ایران، سالهاست که از روان «مرام و اخلاق ورزشی» فاصله گرفته و بیشتر نمایش "من آنم که رستم بود پهلوان" است!
باشگاهها قراردادهای نجومی میبندند، متممهای پنهانی میگذارند، پاداشهای عجیب میدهند و بهراحتی قوانین سقف و کف قرارداد را دور میزنند!
همان سقف و کف قراردادی که تنها روی کاغذ زیبا است ولی در عمل یک شوخی تلخ است!»
مطرح کردن این پرسش بسیار مهم ولی همیشه بیپاسخ باقیمانده است!
بیشتر باشگاهها خصوصی نیستند؛ کارخانهها یا نهادهای عمومی پشتشان هستند!
یعنی پول بیتالمال، بدون شفافیت هزینه میشود و در نتیجه، بدهیهای وحشتناک، پروندههای بینالمللی، جریمههای فیفا و در نهایت افت باشگاهها و حواشی های پر تکرار رقم می خورد!
*همه می پرسند: آسیبها کجاست؟
آسيب ها از اینجا رقم میخورد: هنگامی که باشگاهها تنها پول بازیکنان را میدهند؛ دیگر بودجهای برای ساختن زمین تمرین، پرورش بازیکنان پایه، آوردن مربیهای علمی باقی نمیماند!
بازیکنان هم انگیزه ندارند؛ چون آسوده هستند در هر صورت پول آسان بهدست شان خواهد رسید.
در این میان، تنها هوادار میمانند و کلی حسرت و فوتبال ملی میماند و کلی پسرفت!
*راهحلهای آنی و سازنده
این نوشتار تنها یک نقد ساده نیست، که در آن پیشنهاد هم آمده است.
نخست: شفافسازی قراردادها(ابراز همگانی همه جزییات و متممهای هر قرارداد)
دوم: ایجاد کمیته نظارتی مستقل غیرقابل نفوذ، استوار و پاسخگو.
سوم: تمرکز مالی روی زیرساختها و فوتبال پایه، نه تنها ستارهبازی مصنوعی بدون نتیجه.
چهارم: تنبیه برنده بزهکار در هر رده و با هر پشتوانه، نه جریمه نقدی ساده، بلکه کسر امتیاز و حتا سقوط به دسته پایینتر.
اگر این جراحی ها درون فوتبال انجام نشود، فوتبال کلان ما همچنان در چرخه پولهای بیشمار و فوتبال بی بهار میچرخد!
فوتبال کلان نیازمند تغییر ساختار است. اگر میخواهیم فوتبال ملی و باشگاهی مان رشد کند، زمان تغییر اکنون است.
ارسال نظر به عنوان مهمان