"شستا"، شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی است و از محل حقوق و حق بیمه کارگران تأمین اجتماعی روزی اش را می ستاند. 

به گزارش هفدهم شهریور ۱۴۰۴ حبیب خبر، این شرکت، وظیفه دارد با سرمایه‌گذاری در بخش‌های گوناگون اقتصادی، منافع میلیون‌ها کارگر و بازنشسته را تأمین کند. با این حال، گزارش‌ها و انتقادهای مردمی، نشان‌دهنده انحراف این شرکت از وظیفه اصلی‌اش و سوءمدیریت در پاسداری از منابع عمومی کارگران و بازنشستگان است.

۱. دریافتی‌های نجومی هیات‌مدیره

انتقاد به دریافت‌های هنگفت (۲۰۰-۱۰۰ میلیونی در ماه) برای حق نشست های هیات‌مدیره، یکی از اصلی‌ترین نقاط ضعف مدیریتی شستا است. این ارقام نجومی، با وضعیت معیشتی کارگران و بازنشستگان که صاحبان اصلی این شرکت هستند، در تضاد کامل قرار دارد.

این موضوع، به‌روشنی نشان‌دهنده یک شکاف طبقاتی و مدیریتی است؛ جایی که مدیران از سرمایه کارگران، حقوق‌های غیرعادی می‌گیرند.

۲. حاتم‌بخشی به خبرنگاران تهرانی و نادیده گرفتن رسانه‌های محلی

انتقاد دیگر به برگزاری تور رسانه‌ای در ماهشهر با حضور خبرنگاران تهرانی است.

این کار از دو جنبه قابل‌نقد است:

تبعیض و بی‌عدالتی: نادیده گرفتن خبرنگاران و رسانه‌های محلی که در قلب منطقه صنعتی حضور دارند و از نزدیک با مشکل ها و واقعیت‌ها آشنا هستند، نشان‌دهنده یک رویکرد مرکزگرایانه است. این رفتار، نوعی بی‌احترامی به کنشگران رسانه‌ای بومی و مردم منطقه شمرده می‌شود.

سوءاستفاده از منابع: برگزاری این‌گونه تورها با هزینه‌های سنگین، در حالی که منابع شستا از آنِ کارگران است، نوعی حیف‌ومیل منابع عمومی به شمار می‌رود.

این کارها بیشتر با هدف تبلیغات و "خودشیرینی" انجام می‌شود تا عملکرد ضعیف یا پرسش‌برانگیز مدیران پوشش داده شود.

گزارش‌های "کیلویی" که در رسانه‌های پشتیبان شستا منتشر می‌شود، معمولاً به مسایل راستین و مشکل های منطقه نمی‌پردازند و تنها جنبه نمایشی دارند!

این کارها، به‌نوعی "خوردن حق مردم خوزستان و ماهشهر" است؛ چراکه منابع مالی و صنعتی آن‌ها به جای حل مشکل های بومی (مانند آلودگی، اشتغال و مسوولیت اجتماعی)، صرف کارهای تبلیغاتی و روابط عمومی می‌شود که هیچ سودی برای مردم منطقه ندارد.

در پایان این یادداشت می توان گفت: عملکرد شستا در این گونه موارد، نمونه‌ای از ناکامی در مدیریت درست و پاسخگو است. شرکتی که باید نگهبان منافع کارگران باشد، با پرداخت‌های نجومی به مدیران و حاتم‌بخشی‌های بی‌مورد، از وظیفه بنیادی خود فاصله گرفته است.

*حبیب اله بهرامی بیرگانی