حبیب خبر- هوشمند هوشیارزاده:

نزدیک به سه سال است که کلان‌شهر اهواز قربانی سه‌ریال «شش و هفت» در شورای شهر شده و پروژه‌های حیاتی، همچنان رها و نیمه‌تمام باقی مانده‌اند. در این جدل جناحی، شهر به جای توسعه، فرنام تازه‌ای گرفته است: "پایتخت پارینه‌سنگیِ مدیریت شهری"

۱. سه‌ریال بی‌پایان در کلان‌روستای اهواز

خبر اعلام انحلال نشدن شورای شهر اهواز، برای بسیاری از شهروندان این کلان‌شهر، نویدبخش پایان بحران نبود، بلکه تداوم همان بازی قدیمی در زمینی است که هر بار بیشتر گل می‌گیرد. مدت‌هاست که جدل‌ها و کشمکش‌های داخلی شورا از مرحله اختلاف نظر گذشته و به یک «سه‌ریال» بی‌پایان تبدیل شده است؛ سریالی که برخی شهروندان آن را به درستی «شیش و هفت» توصیف می کنند: دو گروهی که مرغ‌شان یک پا داشته و دارد!

این سریال- که امروز به طنز تلخ مردم تبدیل شده- به معنای توقف کامل موتور محرکه توسعه در شهری است که بیش از هر زمان دیگری به کارآمدی نیاز دارد. در این میان، شهر اهواز، بی‌بانگ و بی‌پناه، همچنان در گردوغبار توسعه‌نیافتگی دست‌وپا می‌زند!

۲. پروژه‌های حیاتی، قربانی بن‌بست سیاسی

دعوای طولانی اعضای شورای شهر (۷ موافق و ۶ مخالف شهردار)، پروژه‌های شهری را خوابانده است. در سایه این بی‌تصمیمی، آرزوی کلان‌شهری اهواز به واقعیتی تلخ تبدیل شده است:

قطار شهری: این پروژه عظیم، پس از یک دهه بلاتکلیفی، همچنان راکد و ساکن باقی مانده و مدیریت سازمان وابسته نیز ناکارآمد است.

پارکینگ طبقاتی: پارکینگ طبقاتی طالقانی که قرار بود گره ترافیک مرکز شهر را بگشاید، با وجود وعده‌های مکرر، همچنان به بهره‌برداری نرسیده و به "پروژه‌های طلسم‌شده" اهواز پیوسته است!

گزارش‌های رسمی حاکی از آن است: به دلیل نبودن برخی اعضا و بن‌بست بر سر استیضاح یا حمایت از شهردار یا شهر، بسیاری از جلسات شورا از حد نصاب افتاده و عملاً تعطیل شده است.

حتا به گفته شهردار اهواز: "اعضای شورای شهر تنها سه یا چهار ماه هماهنگ بودند و بعد از آن، در وادی اختلاف افتادند و در دو گروه  ( شش و هفت) جای گرفتند. دو گروهی که مرغ شان یک پا داشته و دارد!

 ولی "سیاوش محمودی" عضو شورای شهر، ۲۴ شهریور ماه جاری ابراز کرد: "از سال دوم (۱۴۰۱) فعالیت شورای شهر اهواز، اختلاف ها بر سر عملکرد شهرداری آغاز شد."

یعنی سه سال است که سه‌ ریالِ معروفِ «شش و هفت» در شورای شهر- که دیگر از مرحله‌ی جدل و جنجال گذشته و به طنز تلخ مردم تبدیل شده است- هنوز ادامه دارد و نمی خواهد به پایان برسد!

۳.  تناقض «پارینه‌سنگی» و منابع نفتی

این وضعیت رکود و توسعه‌نیافتگی در اهواز، با وجود منابع مالی کلان، عمق فاجعه را بیشتر نشان می‌دهد. اهواز به عنوان مرکز صنایع نفتی، از محل عوارض آلایندگی و ارزش افزوده، باید از درآمدهای هنگفتی برخوردار باشد؛ اما اختلاف نظر میان مقامات استان بر سر مبلغ واریزی این عوارض (که تا ۱۲ هزار میلیارد تومان نیز از آن صحبت شده)، نشان می‌دهد که مشکل، کمبود پول نیست؛ بلکه بن‌بست در تخصیص، اجرا و اراده مدیریتی است.

در چنین جایگاهی، امید به تصمیم‌های کارآمد شبیه کندن سنگ با مژه است! ادامه این سه‌ریال، اگر همین‌گونه پیش برود، دیر نیست که اهواز، به‌جای فرنام کلان‌شهر، رسماً نام تازه‌ای بگیرد:

"پایتخت پارینه‌سنگیِ مدیریت شهری!"

تنها راه برون‌رفت از این وضعیت، کنار گذاشتن اختلافات سلیقه‌ای و جناحی و تمرکز بر وظایف قانونی نظارتی است. در غیر این صورت، تنها دعایی که می‌توان برای شهر داشت، همان است که می‌گوید:

خداوندا! هرگونه که صلاح می دانید شوراییان را بخوابان تا پروژه های شهری بتوانند بیدار شوند....