حبیب خبر- دکتر حسن دادخواه:

  در نیمه دوم سال ۱۳۹۶ بود که نمی دانم "محمد مالی" مرا به عنوان یک دانشگاهی، که با شهید علی جمالپور آشنایی داشتم، چگونه شناخت و برای شورای علمی و کمیته برگزاری همایش بزرگداشت آن شهید، مرا برگزید و من با این رویداد بود که با ایشان آشنا شدم.

  آن همایش از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان برگزار شد و مدیر اجرایی و طراح و پیگیری کننده آن "محمد مالی" بود.

در پیرامون ایشان، افراد هنرمند در بخش های نمایشی و رسانه ای نیز بودند که بعدها با آنان نیز آشنا شدم. چند جلد کتاب دربردارنده آثار قلمی شهید جمالپور به چاپ رسید و شاید سود و اثر این همایش، همین بود، افزون بر چند گفت و گو در باره آن شهید بزرگوار و اندیشمند.

 نوع و چیدمان برنامه های آن همایش، نشان داد که او جوانی، پخته و با تجربه، اهل قلم و دردمند و البته مشتاق و بانشاط و اهل مطالعه و در همان حال، انسانی زیرک است!

  با راه اندازی و انتشار روزنامه خوزی ها، درعمل عضو تحریریه آن شدم و فرصتی پیش آمد تا در آستانه شصت سالگی، میان طیفی از جوانان، به قول یک صاحب‌دل، بلولم!

  سخت‌کوشی و جان‌سختی و دست و پا زدن او را برای بیرون آوردن یک شماره به همراهی مجتبی گهستونی، مستقیم شاهد بودم. کاری با هدف توسعه فرهنگی و اجتماعی و در تقویت فرهیختگی در خوزستان و گردآوردن نیروهای اهل قلم و اندیشه در پیرامون میز گفت و گو و موضوع یابی و روشنگری .....و رساندن ناله های جانسوز استان خوزستان!

  من از روی عمد و آگاهی نام محمد مالی را در کارنامه خود قرار دادم که در هفتادمین سالگرد تاسیس دانشگاه شهید چمران اهواز، در باره آنان یادداشت کوتاهی بنویسم اری با آگاهی و از روی عمد!

  ایشان گرچه تحصیلات عالی دانشگاهی دارد و جدای از مدرک تحصیلی، انسان ژرف اندیش در بخش فرهنگی و اجتماعی است ولی به هر سو، مانند من در دانشگاه شاغل نیست و در آن‌سوی دیوارها و فنس های دانشگاه از صبح تا غروب مشغول به شغل اداری است و از غروب تا نیمه های شب، خوراک برای اداره و انتشار یک روزنامه متن محور را فراهم می کند و شاید تنها سردبیر و مدیر مسوولی باشد- کسب اطلاعات اندک من-  که در هر شماره، سخن اصلی روزنامه را می نویسند.

   وجود نام ایشان در کارنامه من، به علت دغدغه مندی و ایستادگی او و با همه دلهره‌ها برای انتشار منظم یک روزنامه در کسادی بازار نشر و رسانه آزاد و وفادار به شرافت قلم است. یعنی اوج مسوولیت شناسی، ریسک پذیری و تلاشی که من به عنوان یک دانشگاهی رسمی، در وجود خود احساس نمی کنم و درنمی یابم!

  بعدها دانستم که او نزدیک به  سی سال عمر رسانه ای را پشت سر گذاشته است و یک روزنامه نگار حرفه ای و ریزبین و البته در امور فنی و هنری، کمی یک دنده و بی ملاحظه است! پایبند به کیفیت و رسم و رسوم اخلاق رسانه ای از ویژگی های شغلی و هنری اوست.

 بدون مجامله و تعارف و گزاف، او در خدمت هفتادمین سالگرد تاسیس دانشگاه است. چه تعداد از اعضای هیات علمی که در سه سال گذشته، روی جلد خوزی ها قرار گرفتند و چه تعداد یادداشت های منتقدانه و  علمی آنان که در خوزی ها چاپ شد.

  من بر خود لازم می دانم که فروتنانه، به همراهی با ایشان افتخار کنم و از وجود او در اهواز برخورد ببالم. قدر این افراد باید دانسته شود و به آنان ارج گذاشت!