نظرات
- اولین نظر را شما بدهید
حبیب خبر – زیباکلام اهوازی:
سیام دیماه ۱۴۰۴، ربایش کابلهای مخابرات در اهواز سبب قطعی تلفن و اینترنت بسیاری از منازل شد. این اختلالها نه تنها ارتباطات شهروندان را مختل کرده، بلکه تأثیر مستقیم بر کسب و کار و معیشت مردم گذاشته است. یادداشت زیر، تجربه یک شهروند و نگاه انتقادی او به بحران دزدی کابل را بازتاب میدهد.
"سهشنبه، سیام دیماه ۱۴۰۴، با شرکت «شاتل» تماس گرفتم و با لحنی طلبکارانه گفتم: همه شرکتهای اینترنتی فعالاند جز شما؛ تا کی باید اینترنت ADSL ما قطع باشد؟! حتماً این چند روز قطعی را هم جزو بدهی ما حساب نمیکنید!
خانمی محترم پاسخگو بود. پس از چند بررسی ساده، ناگهان دو ریالیام – که این روزها انگار ارزش دلاری پیدا کرده – افتاد که خط تلفن منزل قطع شده است!
پوزش خواستم، به حیاط آپارتمان رفتم و نگاهی انداختم تا ببینم کابل تلفنمان به سرقت رفته یا نه؛ خوشبختانه کابل هنوز سر جایش بود و ظاهراً دزدان اینبار جای دیگری را برای فعالیت انتخاب کرده بودند.
به خانه برگشتم و با سامانه ۲۰۱۱۷ تماس گرفتم. منشی تلفنی محترم اعلام کرد علت قطعی، بدهی است. ما هم بیآنکه پیامکی درباره بدهی دریافت کرده باشیم، مبلغ ۱۳۵ هزار تومان را از طریق شماره ۲۰۰۰ پرداخت کردیم.
پس از آن، چند بار دیگر با ۲۰۱۱۷ تماس گرفتم؛ ابتدا با لحنی تند که گویی از بنده طلبکارند، گفته میشد: «شماره تلفن شما در حال رفع خرابی میباشد؛ لطفاً بعداً تماس بگیرید.» و بلافاصله با لحنی آرام اضافه میشد: «با تشکر، خداحافظ.»
نگارنده همچنین با یکی از دوستان قدیمی در مخابرات تماس گرفتم. او قول پیگیری داد و گفت: «ما برای وصل کردن آمدهایم، نه برای فصل کردن!»
اما گویا اوضاع از آنچه تاکنون نوشتهام و شما خواندهاید، پیچیدهتر است.
ساعتی بعد، همین دوست مخابراتی پیام داد: «شوربختانه به علت سرقت کابل دهزوج، برخی خطوط تلفن قطع شدهاند. در حال پیگیری هستم.»
*ربایش کابلهای مخابرات و قطع ارتباطات؛ تأثیر مستقیم بر کار و معیشت اهوازیها دارد
و اینجاست که نگاهم استاندار کردستان را می جوید:
جناب آقای "آرش زرهتن لهونی"، استاندار گرانقدر کردستان
ربایش کابلهای مخابرات در اهواز، برق و حتا دربهای منهول فاضلاب، موضوع امروز و دیروز نیست. اکنون هم کاری به کابل برق و دربهای فاضلاب ندارم؛ ولی وقتی تلفن خانه قطع میشود، یعنی اینترنت هم قطع است.
وقتی اینترنت قطع باشد، یعنی کار مختل میشود.
وقتی کار مختل شود، یعنی درآمد کاهش مییابد.
وقتی درآمد نباشد، یعنی معیشت به خطر میافتد.
و زمانی که فشار معیشتی افزایش یابد، آسیبهای اجتماعی هم بیشتر میشود.
یاد گذشتهها به خیر؛ زمانی که خیابانها نگهبان داشتند و دزدی اینچنین عادی و تکرارشونده نبود. انگار کسی آنقدر بیکار و درمانده نبود که بخواهد برای گذران زندگی، به زیرساختهای عمومی دستدرازی کند.
آقای استاندار!
چرا کارگزاران استانها طرحها و برنامههای پیشگیرانه و عملی برای جلوگیری از این سرقتهای تکراری اجرا نمیکنند تا این معضل، بر فهرست بلند مشکل های مردم افزوده نشود؟
در پایان، قصد داشتم درباره اینترنت تلفنهای همراهمان هم بنویسم که این روزها در کسب سرعت، حتی از لاکپشت هم جسارت سبقت گرفتن ندارد؛ ولی دیشب «گراهام بل» به خوابم آمد و گفت: «ناشکر مباش؛ زمان ما اینترنت دایلآپ هم نبود، چه رسد به ADSL و فیبر نوری!»
پسنوشت:
شاید برخی بپرسند: این یادداشت که درباره اهواز است، چرا خطابش استاندار کردستان است؟
پاسخ ساده است: از آنجا که استاندار خوزستان از دوستان دیرینه و پُرتلاش ماست و شبانهروز در راه توسعه، عمران و آبادانی و حل مشکل های استان میکوشد، نخواستم حتا برای خواندن این یادداشت، وقت ارزشمندشان گرفته شود.
از اینروی، دست یاری به سوی استاندار کردستان دراز کردم؛ شاید ایشان بتوانند نیرویی، برنامهای یا حتا کابلی دهزوج برای جایگزینی تجهیزات دزدیده شده در اهواز فراهم کنند!"
ارسال نظر به عنوان مهمان