نظرات
- اولین نظر را شما بدهید

دلم لبریز از عشق است دراین میخانه جانت
غزل ها میسرایم من به آن گیس پریشانت
نگاهت میکنم در وادی آیینه قلبم
سرود عاشقان خوانم برای تاک مستانت
سکوتم میشود پنهان برایت سردهم آواز
زنم بر طبل شیدایی درون باغ و بستانت
گل زیبای دشتستان خندان پر از لاله
هوای ابریم بارد به آن رخسار تابانت
دلم بیتاب جام تو که تانوشم شراب عشق
اسارت را خرم از جان درون بند زندانت
من اینجا درکنارت مهربانی میخرم ازجان
که تا بر پا کنم پیمانه ای از شور دورانت
بیا جانان من! در این سرابآهم غزل خوانیم
که تا سوزم دل شوگار زان گرمای سوزانت
*****
تجربهای شاعرانه از "محمد نوروزی بابادی"
حبیب خبر- هوشمند هوشیارزاده:
غزل استاد "محمد نوروزی بابادی" یکی از نمونههای برجسته ترکیب عشق و طبیعت است که با زبانی ساده و روان، تصویری زنده و شورانگیز از احساسات عاشقانه ارایه میدهد. شاعر در نخستین بیت، دلی لبریز از عشق و مستی را در «میخانه جان» معشوق میبیند و با بیان «غزلها می سرایم من به آن گیس پریشانت» نشان میدهد که عشق او در کلام و هنر نیز جاری است.
نگاه معشوق در این غزل، نه تنها تصویری ظاهری، بلکه آیینهای از قلب شاعر است: «نگاهت میکنم در وادی آیینه قلبم». سرود عاشقان و شور مستی دل، فضای غزل را پر جنبوجوش و سرشار از زندگی میکند و خواننده را به دنیای شیدایی و شور دل دعوت می کند.
سکوت شاعر نیز بخشی از بیان عشق و شور درونی اوست؛ سکوت او به موسیقی و طبل شیدایی بدل میشود: «سکوتم میشود پنهان برایت، سردهم آواز». در این فضا، هر کلمه و هر سکوت، حامل حس عاشقانه و هیجان است.
طبیعت در غزل، نقش مکمل عشق را دارد؛ گلهای دشتستان، لالههای خندان و هوای بارانخورده، فضایی شاعرانه و پرطراوت میآفرینند که با شور عاشقانه شاعر همآمیخته شده است. استفاده از عناصر میخانه و شراب، عشق را تجربهای روانی و شورانگیز می بخشد: «دلم بیتاب جام تو که تانوشم شراب عشق".
شاعر، مهربانی و محبت را نیز در کنار عشق برجسته میکند و با این نگاه، عشق را به آیینی درونی تبدیل میسازد. دعوت شاعر به همراهی معشوق در خواندن غزل، نه تنها بیانگر اشتیاق اوست، بلکه خواننده را نیز به تجربه شور و سوز دل فرا میخواند.
در مجموع، این غزل نمونهای موفق از پیوند احساس های ژرف عاشقانه، تصاویر زنده طبیعت و استعاره های مستی و شیدایی است. زبانی ساده و تصویری قدرتمند، فضایی شاعرانه و جذاب میآفریند که خواننده را در دل عشق و شور شاعر می نشاند.
ارسال نظر به عنوان مهمان