حبیب خبر- بهرام حبیبی:

پسین پنجم خرداد ۱۴۰۴ همسرم را بردم یک درمانگاه دندانپزشکی در اهواز. منشی دندانپزشکی گفت: نخست بروید عکس از دندان های همسرتان بگیرید.

گفتم: مگه دکتر نمی ببیند؟! اگر نیاز بود عکس می گیریم.

منشی به هیچ صراطی مستقیم نشد و پایش را کرد توی یک کفش و گفت: تا عکس نگیرد نمی توانید نزد دکتر بروید!

گفتم: عکس بگیرید!

گفت: ما عکس نمی گیریم. بروید رادیولوژی سر فلکه.

راه مان را گرفتیم و رفتیم رادیولوژی در طبقه چهار یک ساختمان. در آسانسور را که باز کردم خورد به کمر پسربچه ای که از شلوغی بیماران و همران شان پشت در آسانسور ایستاده بود!

سمت چپ و راست دو آسانسور، در دو اتاق درمانگاه همهمه بود! نخستین اتاق ویژه گرفتن مشخصات بیمار بود و گرفتن هزینه رادیولوژی با بیمه های تکمیلی یا آزاد و در دومی، دستگاه های ویژه گرفتن تصویر از فک و صورت...

جا برای نشستن در هر دو اتاق نبود! حدود چهل نفر نشسته و سرپا بودند. پس از خواندن نام همسرم رفتم و تنها هشتاد هزار تومان پرداخت کردم و هزینه رادیولوژی "فَک" را نمی دانم از بیمه دانا کسر کرد یا از بیمه سلامت!

شماری "برگ نوشته"، بالای اتاقک شیشه ای دو منشی هزینه بگیر، چسبانده شده بود ولی یکی از آنها نگاهم را گرفت.

خواستم او نوشته عکس بگیرم ولی در میان دید جمعیت و نیز دو منشی داخل اتاقک پشیمان شدم و برگ یادداشتی از جیب درآوردم و متن آن را نوشتم:"مراجعه کننده گرامی/ با توجه به مصوبه وزارت بهداشت هزینه پرینت کلیشه ۸۰ هزار تومان به عهده بیمار است و متاسفانه شامل بیمه تکمیلی نمی باشد" یعنی عکس فک و صورت را که بابت آن هزینه داده ای نمی توانی ببینی مگر اینکه بابت کلیشه آن هم دست به جیب شوی. البته منشی ها آن را حساب می کنند و به رویت هم نمی آورند!

در حقیقت این متن را برای آدم های کنجکاو- که در هر چیز در پی پیچش مو هستند- نوشته اند!

پس از گذشت یک ساعت نام همسرم را صدا زدند و او رفت برای انداختن عکس از کل دندان هایش. پس از بیست دقیقه ای عکس را تحویل دادند و گفتند به سلامت.

عکس را بردیم و تحویل منشی دادیم و بعد از ده دقیقه یک خانم دکتر خوش برخورد که دختر نوجوانی او را یاری می داد از کشیدن سه دندان و عفونت ها و تحلیل رفتن لثه دندان های پایین خبر داد تا راهنمایی هایش رسید به ست دندان مصنوعی فک پایین....

به یک از دندان های همسرم- که نیمی از آن باقی‌مانده بود و دکتر تشخیص داد که ابتدا آن را بکشد- رضایت دادیم و گفته شد که بروید و مراحل پرداخت هزینه را انجام دهید...

منشی هنگامی که دریافت بیمه تکمیلی دانا داریم، گفت: سهم شما می شود ۸۰۰ هزار تومان.

گفتم: سهم بیمه دانا چه قدر می شود؟ گفت ۷۰۰ هزار تومان. پس از ابراز رضایت و رفتن منشی در سایت بیمه دانا گفت: سقف بیمه همسرتان صفر است. حتمن از آن استفاده کرده اید.

با تعجب گفتم: همسرم چند ساله که پایش به درمانگاه و بیمارستان و حتا مطب دکتر باز نشده جز امروز.

گفت: آزاد حساب می کنم و بعد فاکتور می دهم که بروید تحویل یکی از دفاتر نمایندگی بیمه بدهید.

به ناچار یک و نیم میلیون تومان ناقابل پرداخت کردم و پیش از این که این یادداشت را بنویسم با بیمه دانا در پایتخت تماس گرفتم که سرکار خانمی آب پاکی روی دستم ریخت و گفت: بیمه دانا تعهدی برای کشیدن دندان ندارد!

گفتم: برای چه چیزی تعهد دارد. گفت: تنها برای دندان مصنوعی آن هم تا سقف یک و نیم میلیون تومان!

می خواستم هرچه توی دلم از دیشب باقی مانده بود بریزم بیرون که پاسخ دهنده چندبار الو الو کرد و گفت: صداتون نمیاد. من هم چند بار"الو الو کردم و خواهش می کنم، الو خواهش می کنم" دیدم به جان "گیتی" اصلن فایده ندارد. گوشی را گذاشتم و رفتم در دل گوگل و جدول قیمت دندان مصنوعی را در سایت یکی از دندانپزشکی ها نگاه کردم که در زیر می گذارم تا شما هم ببینید. ولی خواهش می کنم اگر ناراحتی قلبی دارید نگاه نکنید و بی خیال شوید....

البته بیمه دانا لطف فرموده و برای کمک هزینه خرید سمعک برای هر گوش یک میلیون تومان و برای ویلچر دو نیم میلیون تومان و عصا و واکر سه میلیون تومان و "عینک" نیم میلیون تومان در یک سال پرداخت می کند!

قیمت انواع سمعک را در زیر می توانید ببینید.

از قیمت های ویلچر و عصا و واکر می گذرم و می رسم به "عینک" که همه بازنشستگان و نیز فرزندان شان به آن نیاز دارند. آن هم عینک "ضد اشعه" در دنیای کنونی اینترنت و فضای مجازی که مانند نان شب واجب شده است! یک عینک خوب که کمینه چشم را کم سوتر نکند.

این عینک امروزه کمتر از پنج میلیون تومان نیست ولی بیمه دانا تنها یک دهم قیمت آن را پرداخت می کند!

اما، نکته مهمی که در اینجا باید گفت: هرچند که به گوش کارگزاران صندوق بازنشستگی کشوری نمی رسد و اگرهم برسد از گوش دگر در می رود؛ برداشت صندوق از حساب یا جیب بازنشستگان به کیسه بی انتهای بیمه دانا است که بسیار هم دانا و توانا است و دیگر هم به بیت:"توانا بود هر دانا بود/ زدانش دل پیر برنا بود" فردوسی بزرگ نیاز ندارد!

برای نمونه: در فروردین ۱۴۰۴ برداشت صندوق بازنشستگی از حساب یک خانواده پنج نفره بازنشسته ۶۷۱ هزار و ۲۵۰ هزار تومان بود ولی در اردی بهشت ۱۴۰۴ صندوق پشتیبان ما(!)- مانند شرکت های تولیدی که هر وقت بخواهند قیمت فرآورده های شان را گران می کنند و کسی هم نیست که به آنها بگوید چرا؟- مبلغ بیمه تکمیلی بازنشستگان را بالا برد و رساند به یک میلیون و ۱۷۱ هزار و ۵۰۰ تومان!

یعنی، افزایش یا تحمیل ۷۴ درصدی بیمه تکمیلی خانوار پنج نفره منِ بازنشسته. البته سهم هر کدام مان بابت پرداخت بیمه تکمیلی ۲۳۴ هزار و ۳۰۰ تومان شده است!

به راستی چرا همه شرکت ها و موسسه ها و دستگاه های خدماتی از بیمه ها گرفته تا ارزش افزوده بگیرها(!) و آب و برق و گاز و تلفن و اینترنت و چند نقطه ای ها، بجز به "سود- آن هم با دست کردن غیر مستقیم در جیب مردم- به چیز دیگری فکر نمی کنند و بیشینه شان هم مورد پشتیانی دولت ها قرار می گیرند؟!

از دیدگاه نگارنده بیمه تکمیلی "ملت"در سال گذشته بسیار بهتر از آتیه نسازان حافظ- که چندین سال حکومت کرد و هزینه های بسیاری از بازنشستگان را پایمال و پرداخت نکرد- بود. ملت هم حق بیمه کمتری می گرفت هم خدمات اش خوب بود و...

گیریم که بیمه "ملت" برای برخی از بازنشستگان چاله بود؛ ولی بیمه "دانا" با سقف بسیار پایین خدماتش که تنها برای یک بار دکتر رفتن هم کافی نیست و با افزایش ۷۴ درصدی حق بیمه نسبت به بیمه ملت در سال گذشته و نیز فروردین ماه امسال آن هم با کمک دست اندرکاران صندوق، بازنشستگان را به چاه می اندازد!

در اندیشه صندوق بازنشستگی کشوری بودم و بیمه تکمیلی دانا که یاد مثنوی مولانا افتادم و سرزنش حضرت موسی از سوی خداوند بخشنده و مهربان از بهر آن شبان:"... تو برای وصل کردن آمدی/یا برای فَصل کردن آمدی؟/... من نکردم امر تا سودی کنم/بَلک تا بر بندگان جودی کنم..."

نگارنده که درمانده شده است و می اندیشد که صندوق برای وصل جیب بازنشسگان به بیمه دانا آمده است! آیا کسی می تواند دست صندوق را از جیب مان بردارد یا اینکه صندوق را تحریم کنیم؛ حالا که تحریم ها شیفتگان بسیاری دارد!