حبیب خبر- صالح محمدیان:

 در جریان به‌کارگماری کنونی استانداران، در جایگاه ناپیدای خوزستان(فضای مجازی) شاهد  گفت و گوهای بسیاری درباره لزوم بومی بودن استاندار  بوده ایم. بسیاری از کاربران باورمندند: به‌کارگماری استانداران غیربومی علت اصلی مشکل های خوزستان است و تنها استانداران بومی می‌توانند به نیازهای این استان پاسخ دهند.

 با بررسی تاریخچه استانداران بومی خوزستان از جمله فروزنده، مقتدایی، حیات‌مقدم، شریعتی و خلیلیان و ارزیابی عملکرد و میزان رضایت‌مندی مردم از آن‌ها، می‌توان دریافت که این فرضیه چندان دقیق نیست. اگرچه این افراد با شناخت ژرف از پیش آمدهای محلی به استان خدمت کرده‌اند، ولی کامیاب یا ناکام بودن آن‌ها در توسعه استان به سازه های گوناگونی از جمله روش‌های بزرگ کشور، تنگناهای مالی و مدیریت های درست و نادرست بستگی داشته است.

 بی گمان گاهی هم استانداران بومی نتوانسته‌اند به شیوه درست به نیازهای مردم پاسخ دهند.

 به درستی پرسمان توسعه خوزستان پیچیده‌تر از این است که تنها به بومی یا غیربومی بودن استاندار نسبت داده شود.

 گزیرش های راهبردی درباره توسعه استان‌ها بیشتر در گستره ملی گرفته می‌شوند و استانداران تتها مجری برآن شدن ها هستند.