شوشتر/ حبیب خبر- خلیل ضرغام پور:

محدلی (محمدعلی) نامی که در دهه ۵۰ راه مرا به دنیای هنر نمایش باز کرد.

 در سال ۱۳۵۹ بود که در مسجد بزی (موسی ابن جعفر ع فعلی) در سن کودکی با او که سال ها قهرمان هنری ام بود  آشنا شدم و در نخستین نمایشی‌ که نویسنده و کارگردانش بود بازی کردم و با اجرای تیاتر پسرک روستا در جلوی دیدگان تماشاگران بسیار آن سال های پرشور هنر، بارقه های امید درون ام روشن شد و سال ها در کنار او هنر بازیگری،کارگردانی،گریموری و درس زندگی را تجربه کردم. 

"محمدعلی قاسم زاده" انسانی دوست داشتنی همچون برادر بزرگی کنارمان بود....

 یادش به‌خیر شبی از اجراهای پسرک روستا هنرمند شهید "جلیل ضرغام پور" برادر بزرگ‌ترم درست چند دقیقه پیش از اجرا چنان خنده اش گرفت که هر بار "محدلی" خواست اجازه  بده که اجرا شروع شود خنده های جلیل اجرا رو متوقف می کرد تا اینکه استاد "محدلی" ناچار شد نمایش رو آغاز کند ولی بدون حضور جلیل....

 دهه ی شصت بود که فیلم کوتاه او به نام "کاپ" برگزیذه جشنواره استانی شد.

در کنار هنر تیاتر نقاشی و طراحی را هم عاشقانه کار می کرد.

در تیاتر سلمان فارسی نوشته و کارگردانی مرحوم زنده یاد استاد ناصر غضنفری گریموری هم می کرد....

آن سال ها بیشتر نمایش ها را طراحی صحنه می کرد؛ همچون رهگذران.... حدیث عشق.... صابرین....

آه! "محدلی" استاد مهربان و دلسوز سال های دور، سال های پرشور هنر... سال هایی که هنرمندان شهید زیادی در آثار نمایشی اش نقش آفرینی می کردند.

 زمانی که از جبهه می آمد بازی می کرد باعشق و با عشق میرفت تا از خاک مملکت اش دفاع کند.

 چه درس هایی که در مکتبت آموختیم و چه صبورانه دل به آموزش مان می دادی.

 نمونه ی بارز صبوری ات در نمایش کودکانه شکارچی و جنگل بود که یک تنه هم کارگردان بودی هم نقاش دکور و طراح صحنه و نویسنده و اجرای دکور و ما چند نوجوان که عاشقانه کنار شمع وجودت می چرخیدیم....

یادت به‌خیر. روان ات شاد استاد "محمدعلی قاسم زاده" که ما هنرمندان در حق ات کم لطف بودیم حتا در روز تشییع ات.... خدا شافعت باشد استادم.  

به مناسبت یکمین سالگرد استاد "محمدعلی قاسم زاده"

*خلیل ضرغام پور ۱۸ فروردین ۱۴۰۴