"لامِرد" استان فارس بر مدار توسعه نشست، "ماهشهر" خوزستان بر مدار صفر درجهِ خام فروشی!

اهواز-حبیب خبر:

در حالی‌که استان فارس با ابتکارهایی چون صدور مجوزهای بدون‌نام و رونمایی از بسته‌های جذاب سرمایه‌گذاری در نمایشگاه بین‌المللی «شیراز اکسپو»، با سرعت نور به‌سوی توسعه صنعتی گام برمی‌دارد، خوزستانِ زرخیز هنوز در پیچ‌و‌خم رضایت‌خواهی‌ها، تأییدیه‌ها و نامه‌نگاری‌های بی‌پایان گرفتار است!

پرسش ساده ولی سنگین، این است: "چرا خوزستان با همه‌ی ثروت و توان، در جایگاهی ایستاده که لامردِ بی‌مرز، از او پیشی گرفته و انگار فرش قرمز استان زرخیزمان در "لامرد" پهن و سبز شده است!

*فارس؛ ایستاده بر مدار جسارت و نوآوری

بیستم مهرماه ۱۴۰۴، آیین آغاز به‌کار نمایشگاه بین‌المللی «شیراز اکسپو» صحنه‌ی سخنانی بود که به روشنی از رویکرد تازه دولت در پشتیبانی از بخش خصوصی پرده برداشت.

«علی نجفی خوشرودی»، معاون بین‌الملل و همکاری‌های منطقه‌ای معاون اول رئیس‌جمهور، استان فارس را «پل ارتباطی ایران با اوراسیا و خلیج فارس» خواند و از نقش آن در توسعه روابط منطقه‌ای گفت.

ولی مهم‌تر از سخن، عمل بود؛ همان‌جا از ۲۰ بسته سرمایه‌گذاری و مجوزهای تأسیس بدون‌نام در منطقه ویژه اقتصادی لامرد رونمایی شد.

ابتکاری که هدف آن کاهش بروکراسی، افزایش سرعت تصمیم‌گیری و ارسال پیامی روشن به سرمایه‌گذاران بود:

*«در فارس، راه برای شما باز است.»

"سید امیر برهانی نائینی" مدیرعامل منطقه ویژه لامرد، با اشاره به مهیابودن زیرساخت‌ها — از آب و برق گرفته تا راه و گاز — گفت: سیاست لامرد بر پایه‌ی تدوین بسته‌های گوناگون و فنی برای توسعه صنایع پایین‌دستی آلومینیوم است.

به بیان دیگر، فارس تنها به ساخت کارخانه مادر بسنده نکرده، بلکه در پی عمق‌بخشی به تولید و ایجاد اشتغال پایدار است.

در این استان، جسارت تصمیم و سرعت عمل، دو رکن اصلی مدیریت اقتصادی شده‌اند. *خوزستان؛ زرخیز اما گرفتار

در سوی دیگر، خوزستان با همه‌ی ذخایر بزرگ نفت و گاز، پالایشگاه‌ها و بنادر راهبردی‌اش، هنوز درگیر مجوزها و استعلام‌هاست.

طرح توسعه‌ی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر که نخستین بار در سال ۱۳۹۷ مطرح شد، هنوز به نقطه‌ی اجرای کامل نرسیده است.

هفت سال گذشته و نتیجه؟ انبوهی از نشست های کارشناسی و «رضایت‌خواهی از همه دستگاه‌ها»!

مدیرعامل منطقه ویژه پتروشیمی می‌گوید: "فاز دوم طرح توسعه آماده‌ی اجراست؛ فقط باید مجوزها صادر شود. این طرح افزون بر تامین زمین مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی، رشد تولید محصولات و تکمیل حلقه های زنجیره ارزش، افزایش سودآوری، ثروت آفرینی و مشارکت مردمی در صنایع پایین دستی پتروشیمی را در کنار اشتغال بیش از ۶۰ هزار نفری فراهم می‌کند."

اما همین «فقط»، سال‌هاست که چون دیواری شیشه‌ای، راه توسعه را سد کرده است؛ در حالی‌که "لامرد" در کمتر از دو سال از تدوین طرح تا جذب سرمایه‌گذار پیش رفته، ماهشهر در انتظار امضاهایی مانده که هرگز نمی‌رسند! *تفاوت در نگاه است، نه در امکانات

بررسی این دو رویکرد، تفاوتی ژرف را آشکار می‌کند:

در فارس، مدیریت بر پایه‌ی تسهیل و جسارت است؛ در خوزستان، بر مدار دیراندیشین و تأیید و...

زمان تصمیم‌های بی‌چون‌وچراست

مشکل خوزستان، نبود زیرساخت نیست؛ نبود نگاه تازه در مدیریت است.

برای گذشتن از این جایگاه، چند گام عملی بایسته است:

۱- الگوگیری از نمونه لامرد:

تدوین بسته‌های سرمایه‌گذاری آماده برای بخش‌های پایین‌دستی نفت، گاز و پتروشیمی.

۲- تشکیل کارگروه ویژه رفع موانع سرمایه‌گذاری:

با اختیارات کامل از سوی استاندار و نمایندگان مجلس برای بریدن نوار بروکراسی.

۳- برگزاری «اکسپوی تخصصی انرژی خوزستان»:

نه برای سخنرانی و عکس یادگاری، بلکه برای رونمایی از بسته‌های واقعی سرمایه‌گذاری.

۴- تقویت رسانه‌های مطالبه‌گر:

تا صدای مردم و کارشناسان در مسیر اصلاح شنیده شود. شعله‌ی شمع یا سرعت نور؟

لامرد، با درخششی از جسارت، راه خود را به سوی آینده باز کرده است؛ ولی خوزستان، با همه‌ی ذخایر طلاگونش، در روشن نگه داشتن شعله‌ای لرزان مانده است.

تفاوت میان این دو، در منابع نیست که در نگاه است!

اگر تصمیم‌گیران خوزستان، اندکی از جسارت "لامرد" وام بگیرند، بی گمان دیگر شعله‌ی امید مردم با نسیمی از کاغذ بازی خاموش نخواهد شد.

* ح. ب. بیرگانی