حبیب خبر- هوشمند هوشیارزاده:

دیدار پرمهری که در روستای"ابودبس" در دهستان "کوت عبدالله" بخش مرکزی شهرستان "کارون" در خوزستان و در جوار خانه حاج "شیخ سمیر باوی"، از بزرگان قوم عرب خوزستان، رقم خورد، فراتر از یک ملاقات ساده برای عیادت بود.

این گردهمایی باشکوه که پس از اعلام خبر بیماری قلبی ایشان رخ داد، به آیینه تمام‌نمای وحدت خوزستان و اوج ارادت دیرین دو قوم والاگوهر "عرب" و "بختیاری" بدل گشت.

*احساسی فراتر از سیاست

در هنگامه این دیدار، زمانی که شماری از بزرگان، ریش‌سفیدان و جوانان بختیاری، شانه به شانه هم، به دیدار این مرد بزرگ و مهربان شتافتند، قلب‌ها به جایگاه‌های رسمی و ملاحظات سیاسی، پاسخ دادند. این حرکت از عمق احساس مشترک و یگانگی سرچشمه می‌گرفت؛ احساسی که در خاک پربرکت خوزستان ریشه دوانده و دو قوم را سال‌هاست به هم پیوند داده است.

حضور گروه آسماری و بزرگان بختیاری نه یک اقدام تشریفاتی، بلکه اثبات عملی این حقیقت تاریخی است که دردِ یکی، درد همه است. در سرای شیخ، برادری به زیباترین شکل خود متبلور شد؛ جایی که آرزوی سلامتی برای یکی از ستون‌های قوم عرب، با دعای خالصانه برادران بختیاری همراه گشت. این صحنه، تجلی "ما خوزستانی هستیم" بود، بدون هیچ مرز و تفکیکی.

* پیوند فرهنگی، ستون وحدت

این گردهمایی، به ویژه حضور برجسته بختیاری‌ها، دارای یک پیام تحلیلی بسیار قوی در زمینه جامعه‌شناسی قومی و منطقه‌ای خوزستان است:

۱. تحکیم وحدت از بُن‌مایه مردمی:

وحدتی که در این دیدار به نمایش گذاشته شد، ریشه در معاشرت‌های روزمره، ازدواج‌های میان قومی، داد و ستدهای دیرینه و همسایگی‌های ژرف دارد. این وحدت، دستوری و دوره ای نیست، بلکه یک نظم اجتماعی و فرهنگی پایدار است که در زمان های بحرانی و عاطفی، چون بیماری یک بزرگ قوم، به فوران می‌رسد و خود را به بهترین شکل نشان می‌دهد.

۲. احترام رویارو به جایگاه ریش‌سفیدی:

حضور بزرگان بختیاری برای دیدار با شیخ عرب، نشانگر احترام رویاروی ژرف میان دو قوم به جایگاه «شیخ» و «خوانین/کلانتران» است. این احترام، نه تنها به شخص، بلکه به جایگاه سنت، ریش‌سفیدی و خرد جمعی در ساختار اجتماعی یکدیگر است. هر قوم، جایگاه ریش‌سفیدان قوم دیگر را به مانند ستون‌های اخلاقی و اجتماعی کل منطقه، محترم می‌شمارد.

۳. خوزستان، نمونه‌ای از همزیستی تمدنی:

این دیدار، تأیید می‌کند که خوزستان یک نمونه موفق از همزیستی تمدنی است. در این جغرافیا، همبستگی قومی نه به معنای ادغام و حذف هویت‌ها، بلکه به معنای تکریم هویت‌های متفاوت در زیر سقف مشترک برادری است. این رویداد، پیامی استوار برای آنان است که می‌خواهند با تفرقه‌افکنی، این یگانگی تاریخی را خدشه‌دار کنند.

۴. مسوولیت همگانی دربرابر بزرگان:

حضور گسترده کارگزاران، از استاندار تا نمایندگان مجلس، در کنار مردم، نشان می‌دهد که جایگاه شیخ سمیر باوی، فراتر از یک جایگاه قومی، به جایگاهی ملی و کارساز در انسجام استانی تبدیل شده است و سلامتی ایشان یک دغدغه و مسوولیت جمعی تلقی می‌شود.

در پایان، می‌توان گفت: دیدار بختیاری‌ها با "شیخ سمیر باوی"، یک تصویر ماندگار از بلوغ اجتماعی و عاطفی خوزستان است. این صحنه، نویدبخش این حقیقت است که پیوند دو قوم تبارمند عرب و بختیاری، ریشه در تاریخ دارد و با مهر مشترک، روز به روز استوارتر و پایدارتر خواهد شد.

تندرستی و بهروزی این عزیز قوم والاگوهر عرب خوزستان، از پروردگار بخشنده و مهربان خواستاریم.