نظرات
- اولین نظر را شما بدهید

حبیب خبر- محسن بهداروند مرداسی:
بهنظر میرسد سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ با آغاز موجی از تعطیلات پیاپی، به سالهایی بحرانزا برای نظام آموزشی خوزستان-بهویژه مدارس ابتدایی و متوسطه اول و دوم- در برخی شهرستان ها تبدیل شده است.
این میزان تعطیلیهای غیرکارشناسانه ضربهای مستقیم بر پیکره تعلیم و تربیت وارد میکند و ضرورت برنامهریزی و ساماندهی فوری را یادآور میشود؛ چرا که آموزش مجازی و سامانه «شاد» هرگز یک راهکار پایدار برای دانشآموزان نیست.
تعطیلات نوروز، تعطیلات کرونایی، مناسبتها، ناترازی برق، آلودگی هوا، برف، سرما و بارندگی… همگی موجب شدهاند دانشآموزان از مدرسه و یادگیری فاصله بگیرند و دچار «درسگریزی» شوند.
آموزش مجازی نهتنها انگیزه یادگیری را کاهش میدهد، بلکه بهتدریج دانشآموزان را تنبل، خسته و بیانگیزه میکند.
از سوی دیگر، خانوادهها را درگیر فرآیندی فرسایشی کرده و آستانه تحمل آنان را کاهش میدهد. این روند حتا نوعی «وابستگی پنهان» ایجاد کرده و حریم خصوصی کودکان را به خطر میاندازد؛ در پایان نیز زمینه افسردگی و اضطراب را فراهم میکند.
در چنین شرایطی، نقش مدرسه بهعنوان یکی از کارسازترین ساختارهای تربیتی در سامانه شاد بهشدت تضعیف شده و ارتباط مستقیم و سازنده میان معلم و دانشآموز از میان میرود.
بنابراین ضروری است ساماندهی تعطیلی ها در دستور کار قرار گیرد و در زمان های ویژه، اختیار تصمیمگیری به مدیران مدارس واگذار شود تا از طریق برنامهریزی مناسب، تغییر ساعات آموزشی و تنظیم زمانبندی کلاسها، مانع افت کیفیت یادگیری شوند.
مدیران توانمند مدارس بهخوبی قادرند فرصت حضور در کلاس را برای دانشآموزان فراهم کنند.
راستینگی آن است که طرح شاد با همه کاستی های خود، جایگزین مناسبی برای آموزش حضوری نیست. این طرح، دانشآموز را از کارهای اجتماعی، مهارتآموزی، ورزش و تجربههای ضروری دوران تحصیل دور میکند.
از سوی دیگر، تعطیلی های بدون آگاهیرسانی شفاف و دلایل قانعکننده میتواند اعتماد عمومی به دولت و مدیران استان را کاهش دهد.
درنگهای پیاپی آموزشی همچنین به کسبوکارهای آزاد مانند صنعت حملونقل، بازار اسنپ، سرویس مدارس و هزاران شغل دیگر آسیب میزند و تبعات اجتماعی قابلتوجهی برجای میگذارد.
نظام آموزشوپرورش از آغاز، نهادی حضوری و اثربخش بوده و حفظ استقلال و کارآمدی آن ضرورتی انکارناپذیر است. امید میرود مسوولان خوزستان برای کاهش تعطیلات و برونرفت از این بحران، چارهای بیندیشند.
ارسال نظر به عنوان مهمان