حبیب خبر- هوشمند هوشیارزاده:

مرگِ "یوسف مداحیان"، نه تنها خاموشی یک هنرمند و خبرنگار قدیمی بود؛ فرو افتادن چراغی بود که سال‌ها بی‌ادعا روشن مانده بود تا کوچه‌های تاریک فرهنگ را نشان دهد.

شماری آدم‌ها کارشان دیده نمی‌شود، اما نبودشان زنگی در جان شهر به صدا درمی‌آورد؛ مداحیان از همین جنس بود. مردی که در قاب بود، اما خود را هرگز در قاب نمی‌گنجاند.

او سال‌ها از مردم گفت؛ از رنج‌هایشان، از شادی‌های کوچک‌شان، از قصه‌هایی که کسی تاب شنیدنش را نداشت. شاید برای همین رفتن اش این‌قدر سنگین است؛ چون او یکی از آخرین راویان درستکار یک دوره بود. دوره‌ای که در آن خبرنگار هنوز تعارف نداشت، هنرمند هنوز نگاه داشت، و روایت هنوز به درد مردم نزدیک بود.

مداحیان از آن چهره‌هایی بود که شهر به آن‌ها تکیه داشت؛ بی‌آن‌که هر روز به چشمش بیاورد. دوربینش مانند یک شاهد خاموش همیشه همراهش بود؛ نه برای نمایش، برای ثبت حقیقت. قلمش هم همین‌طور. او از آن خبرنگارانی بود که « گزارش » نمی‌نوشت؛ « وجدان » می‌نوشت. درد مردم را از پشت شیشه خودرو و کولر دفتر کار نمی‌دید؛ در میان همان مردم راه می‌رفت و حرف‌شان را می‌شنید.

حال که رفته، تنها یک نبود شخصی نیست؛ بخشی از حافظه‌ی فرهنگی خوزستان خاموش شده است. مردی که بسیاری از جوانان شیفته فرهنگ و رسانه، نخستین بار نام خود را از زبان او شنیدند و تشویق شدند؛ مردی که هیچ‌گاه برای خودش سکو نخواست، ولی همیشه سکویی برای دیگران ساخت.

مرگ مداحیان یادآور یک حقیقت تلخ هم هست:

ما همیشه دیر می‌فهمیم چه کسانی ستون‌های بی‌بانگ بودند.

دیر می‌فهمیم چه کسانی شهر را روی شانه‌های آرام‌شان نگه می‌داشتند.

و دیر سپاسگزاری می‌کنیم.

اکنون که دیگر بانگ گام‌های آهسته‌اش در راهروی انجمن‌ها و خانه‌های فرهنگ شنیده نمی‌شود، ولی هنوز چیزی روشن مانده است؛ میراث انسانی او.

هر قاب، هر جمله، هر راهنمایی که به جوان‌ترها کرد، و هر دمی که بی‌منت برای جاودانه کردن فرهنگ این خاک گذاشت، امروز ارزشش بیشتر آشکار می‌شود.

"یوسف مداحیان" به ظاهر رفت؛ ولی هنوز در گوشه‌گوشه‌ی فرهنگ خوزستان، روی شانه‌ی مردم، در حافظه‌ی هنرمندان و در جیب دوربین‌های نسل تازه، نفس می‌کشد.

او نرفت؛ تنها از قاب این جهان بیرون شد.

یادش سبز، راهش روشن و نامش همیشه در دل‌مان ماندگار است.

گفتنی است: آیین همراهی و خاکسپاری پیکر زنده‌نام استاد "یوسف مداحیان" هنرمند و رسانه نگار پیش‌کسوت خوزستان با حضور شماری از کارگزاران خوزستان و بسیاری از هنرمندان و خبرنگاران در هفتم آذرماه در شهرستان رامهرمز برگزار شد.

هشتم آذرماه ۱۴۰۴