با اندوهی ژرف، خبر درگذشت استاد ارجمند، هنرمند فرهیخته و صاحب‌قلمی- که سال‌های عمر پُربار خود را وقف اعتلای فرهنگ و هنر این سرزمین نمود- شنیدم.

 "زنده‌یاد و زنده‌نام استاد "یوسف مداحیان" جامعه‌ی فرهنگی و هنری ما را سوگوار کرد و در بُهتی سنگین فرو برد.

 او که در پهنه‌های گوناگون، از صحنه تیاتر تا قاب سینما، از نگارش نمایشنامه و داستان تا فعالیت‌های پُرتلاش مطبوعاتی، ردّی ماندگار بر حافظه‌ی فرهنگی این دیار برجای گذاشت، پس از تحمل چندماه بیماری جانکاه، اکنون در آرامشی ابدی آرمیده است؛ ولی میراثش همچنان زنده، جاری و راهگشا خواهد ماند.

 استاد "مداحیان"، با صبوری و ایمان به ارزش‌های هنر، شاگردان بسیاری را پرورش داد و چراغی در جان نسل‌های تازه برافروخت. او رفت و «از شمار دو چشم یک تن کم» شد، امّا نام و اثرش در قلب مردمان هنر پایدار خواهد ماند و فروغ یادش همواره راه شاگردانش را روشنا می بخشد.

 بی‌گمان چراغ یاد او و تاثیری که بر نسل‌های پی‌درپی فرهنگ و هنر نهاد، هرگز خاموش نخواهد شد. راه هایی که گشود و انسان‌هایی که ساخت، بهترین گواه عظمت روح و شخصیت اوست.

 این‌جانب با نهایت تأثر و دلی آکنده از اندوه، درگذشت این چهره‌ی برجسته‌ی فرهنگی و هنری را به خانواده‌ی گران‌قدر آن عزیز، دوستان، شاگردان و همه‌ی مردمان فرهنگ، هنر، ادبیات و رسانه خوزستان به‌ویژه شهرستان رامهرمز، تسلیت می‌گویم و برای روح بزرگوارش آرامش و برای بازماندگان صبر و بردباری آرزو می‌کنم.

 یادش جاودان و راهش پایدار.

*شاگرد کوچک استاد: نسرین بیگدلی